Καλωσορίσατε στην ιστοσελίδα του ιατρείου μας


  Τηλέφωνα Επικοινωνίας : 25210-25702 / 6948 463 600

Όλα τα άρθρα του Dr Kostantinos Voliotis

Έσβησε το iphone

Είναι 20:30  και τρέχω στο εθνικό γήπεδο. Η θερμοκρασία ίσα ίσα που ξεπερνάει τους 0 βαθμούς και τρέχω..(δεν είμαι και κανένας σπουδαίος αθλητής) Προσπαθώ να καλύψω με χίλια ζόρια μία απόσταση 5 χλμ.

Καθώς έφτανα στο γήπεδο μια φωνή μου έλεγε:

– Πού πας τρελέ με αυτό το ψωφόκρυο; Θα κρυώσεις, θα πάθεις τίποτα.

Ευτυχώς υπήρχε και άλλη μία φωνή:

⁃Όχι πήγαινε, έχεις ενέργεια για να τρέξεις έστω και λίγο.

Και καθώς σκεφτόμουν αυτά οδηγούσα μηχανικά και έφτασα χωρίς καλά καλά να το καταλάβω. Τα αμάξια πιο λίγα από συνήθως (δεν πειράζει  λέω μέσα μου – τώρα ήρθα). Οι δρομείς ακόμη πιο λίγοι (ευτυχώς υπάρχουν και άλλοι τρελοί – και προσπαθώ  ταυτόχρονα να κάνω ζέσταμα).

Άντε πάλι εκείνη η φωνή:

⁃Είσαι τρελός, δεν νιώθεις το κρύο; Θα σπάσουνε τα κόκαλά σου. Το σώμα σου δεν πρόκειται να ανταπεξέλθει σε αυτές τις πρωτόγνωρα αντίξοες συνθήκες για σένα. Μη τυχόν και βγάλεις το μπουφάν. Θα παγώσεις. Πάμε να φύγουμε.

-Άσε με!! Τώρα ήρθα!! Θα τρέξω!!

Το Iphone στην τσέπη μπροστά, dr beats ακουστικά συνδεδεμένα με bluetooth, αγαπημένη επιλογή τραγουδιών και πάμε.. Πάει ο πρώτος γύρος. Πάει και ο δεύτερος. Τελικά δεν είναι αστείο, έχει πολύ κρύο (χωρίς το μπουφάν πια). Δεν πειράζει, θα συνεχίσω για να ζεσταθώ. Εκεί που τρέχω και ακόμη και γω δεν ξέρω πως τα καταφέρνω, έχοντας καλύψει την μισή προβλεπόμενη διαδρομή  σταματάει η μουσική και ακούγεται ο χαρακτηριστικός ήχος αποσύνδεσης των ακουστικών. Μα τι έγινε τώρα; Το χέρι στην τσέπη και το iphone παγωμένο. Νεκρό. Θυμάμαι ότι η μπαταρία ήταν στο 40% και δεν προβλεπόταν αποφόρτιση στο πρώτο μισάωρο. Και καθώς συνεχίζω να τρέχω – σταματάς τώρα; – καταλαβαίνω ότι το καημένο το iphone τα έφτυσε προσωρινά (ελπίζω). Ε λοιπόν νομίζω ότι χάρηκα λίγο μέσα μου. Ήταν μια μικρή νίκη του ανθρώπινου σώματος απέναντι στην τεχνολογία. Μέσα στην τσέπη και στη θηκούλα του, κάνοντας την απλή λειτουργία του – να παίζει μουσική –  δεν άντεξε στο κρύο. Ενώ το ανθρώπινο σώμα υπό αντίξοες συνθήκες έχει κάτι που μπορεί να ξεπεράσει κάθε είδους τεχνολογία. Την δύναμη της θέλησης. Δεν ξέρω πόσο προηγμένη τεχνολογία έχει το iphone, το οποιοδήποτε Gadgetακι, ή κάποιο σπουδαίο τεχνολογικό επίτευγμα, αλλά την δύναμη του ανθρώπινου νου δεν πρόκειται εύκολα να την ξεπεράσει κάποιο κατασκεύασμα. Η διαφορά μας είναι ότι τα μηχανήματα λειτουργούν με προδιαγραφές. Εάν δεν είναι προγραμματισμένο να ξεπεράσει ένα συγκεκριμένο επίπεδο δεν θα τα καταφέρει ποτέ. Ενώ ο ανθρώπινος νους δεν έχει προδιαγραφές. Εκεί που λες ότι είναι αδύνατο να γίνει κάτι υπάρχει κάποιος δίπλα μας, που ξεπερνάει το όριο του αδύνατου. Πόσες φορές εξάλλου όλοι μας  δεν αναρωτηθήκαμε πώς ξεπεράσαμε μια φαινομενικά “αδύνατη” περίπτωση στο παρελθόν;

Προφανώς και αυτή η μικρή ιστορία δεν προέρχεται από ένα μαραθωνοδρόμο, ούτε καν έναν γκουρού της θέλησης. Δεν είναι ένα επιστημονικό τεστ, ούτε μια σύγκριση μεταξύ του ανθρώπινου νου και της τεχνολογίας. Δεν είμαι σε θέση να κάνω τέτοιες έρευνες. Αυτό όμως που θέλω να πω είναι ότι όλοι μας έχουμε οριοθετήσει κάπως την ζωή μας. Όλοι μας έχουμε κάποιες συνήθειες – όρια. Κι όμως, όλοι μας μπορούμε να ξεπεράσουμε τα όρια αυτά που επιβάλαμε στον οργανισμό μας. Μπορούμε από αύριο, από τώρα αν το θελήσουμε, να βελτιώσουμε την ζωή μας. Να κάνουμε πιο σωστή διατροφή, να κόψουμε το κάπνισμα, να τρώμε λιγότερο και καλύτερα, να μην πίνουμε πολλούς καφέδες, να μην πίνουμε πολύ αλκοόλ. Να χάσουμε κιλά. Να μην φωνάζουμε. Να μην βρίζουμε. Να χαμογελάμε περισσότερο. Να γίνουμε καλύτεροι φίλοι, γονείς, εραστές. Κάτι.. Κάτι που μας ενοχλεί και μας γεμίζει με ανησυχία αλλά φοβόμαστε να το αντιμετωπίσουμε. Ο εγκέφαλος μας μπορεί να μας υποστηρίξει και να ξεκλειδώσει δυνάμεις που δεν πιστεύουμε ότι έχουμε. Μπορούμε να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας αν το θελήσουμε. Δεν χρειάζεται να κατακτήσουμε το Έβερεστ ούτε να τρέξουμε στο μαραθώνιο. Μια μικρή αλλαγή είναι δυνατόν με τη “δράση ντόμινο” να αλλάξει την ζωή μας και να επιφέρει τεράστιες αλλαγές σε ένα βάθος χρόνου. Αφήνουμε την τεχνολογία στην άκρη και ασχολούμαστε λίγο πραγματικά με τον εαυτό μας, το σώμα μας, την υγεία του!

Ας μην ξεχνάμε λοιπόν τι δυνάμεις έχουμε μέσα μας και τι μπορούμε να δώσουμε στον εαυτό μας με λίγη επιμονή και θέληση.  Ας ξεπεράσουμε τον εαυτό μας…

Διαβάστε Περισσότερα

Ενσυναίσθηση, το καλύτερο δώρο χριστουγέννων

Τι είναι αυτό; Δώρο χριστουγέννων;
Ενσυναίσθηση! Συλλαμβάνουμε την οπτική των άλλων, κατανοούμε την ψυχική τους κατάσταση, νιώθουμε αυτό που νιώθουν. Εκφράζουμε ενδιαφέρον.
Βασικό προαπαιτούμενο της ενσυναίσθησης είναι η πλήρης εστίαση στον άλλο. Πρέπει να συντονιστούμε για να μπορέσει ο οργανισμός μας να νιώσει αυτό που νιώθει ο άλλος. Απαιτεί την πλήρη προσοχή μας. Παρατηρούμε όλες τις εκφράσεις του προσώπου, τον τόνο της φωνής, τα υπόλοιπα ενδεικτικά στοιχεία συναισθημάτων.
Είναι ένα “δώρο” της φύσης στα θηλαστικά και αποτελεί βασικό εφόδιο για την επιβίωση. Άμεσο αποτέλεσμα, η διαιώνηση του είδους . Σε περίπτωση κινδύνου ενός μέλους τα υπόλοιπα μέλη νιώθουν την ίδια απειλή και επεμβαίνουν να σώσουν αυτόν που κινδυνεύει. Προφανώς η ενσυναίσθηση δεν είναι μόνο αυτό, καθώς ανάμεσα στα άλλα μελέτες για την ευτυχία των ανθρώπων τονίζουν ότι αυτοί που έχουν την δυνατότητα να συμπονούν είναι και οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι.
Η ενσυναίσθηση κληροδοτείται σε όλους μας με τη δομή του εγκεφάλου και μπαίνει σε λειτουργεία στον ανθρώπινο εγκέφαλο από πολύ νωρίς. Υπάρχουν νευρικά κυκλώματα και συνδέσεις που δουλεύουν χωρίς καν να τα αντιλαμβανόμαστε. Απόδειξη αυτού είναι ότι τα βρέφη όταν βλέπουν/ ακούν κάποιο άλλο βρέφος να κλαίει αναπαραγάγουν το κλάμα. Συντονίζονται με το συναίσθημα του άλλου μπόμπιρα, νιώθουν πόνο, κίνδυνο και επεμβαίνουν με τον τρόπο τους. Όσο μεγαλώνουμε η ικανότητα μας να συμπονούμε τους άλλους θα έπρεπε να αυξάνεται καθώς τα υπάρχοντα νευρικά κυκλώματα θα έπρεπε να οριμάζουν και να τελειοποιούνται. Πως όμως να τελειοποιηθεί ένα κύκλωμα αν λείπει η βασική προυπόθεση για την λειτουργία του. Η επικεντρωμένη προσοχή μας στους άλλους. Εάν είμαστε απορροφημένοι μόνο στον εαυτό μας η/και στο κινητό, πόση προσοχή μπορούμε να δώσουμε στους άλλους;

Κάντε λοιπόν το καλύτερο δώρο χριστουγέννων στους ανθρώπους που αγαπάτε…Την πλήρη προσοχή σας.

Σίγουρα θα νιώσετε και εσείς και αυτοί πολύ καλύτερα!!

Διαβάστε Περισσότερα

Η ασθένεια είναι ο πιο πειστικός γιατρός. Στην καλοσύνη και στη σοφία δίνουμε μόνο υποσχέσεις.

Στον πόνο υπακούμε.

Marcel Proust, 1871-1922, Γάλλος συγγραφέας

Διαβάστε Περισσότερα

Τι έχει πραγματική αξία στο τέλος της ζωής

Ένα πραγματικά συγκινητικό βίντεο από έναν γιατρό που υπήρξε και ασθενής. Δώστε 15 λεπτά από τον χρόνο σας και θα σας αποζημιώσει με συναισθήματα και σκέψεις.

(Πατήστε πάνω στο κουμπί των υποτίτλων και από τις ρυθμίσεις επιλέξτε ελληνικούς υπότιτλους)

 

 

Διαβάστε Περισσότερα

O Dr. Google στη σύγχρονη ιατρική

O Dr. Google στη σύγχρονη ιατρική

Οποιοδήποτε θέμα και να μας απασχολεί, είτε πρόκειται για αγορές είτε για διασκέδαση ,είτε για παροχή υπηρεσιών το πρώτο πράγμα που κάνουμε σήμερα είναι να ψάξουμε στο διαδίκτυο.”Googlare to” λέμε όταν κάποιος θέλει να μάθει κάτι. Η εταιρία Google αναφέρει ότι όλες οι αναζητήσεις που γίνονται στο ιντερνέτ σε μία μέρα του 2016 ισούνται με το άθροισμα των αναζητήσεων που έγιναν κατά την διάρκεια όλου του έτους 2003. Μετά την διασκέδαση η υγεία αποτελεί τον 2ο πιο συχνό λόγο αναζήτησης πληροφοριών.  Οι πληροφορίες που μπορεί κανείς να αντλήσει για την υγεία είναι τόσες πολλές, που η διαχείρισή τους είναι αδύνατη, αν δεν υπάρχει κριτική σκέψη και υπόβαθρο για να ερμηνευτούν. Οι πηγές προέρχονται από ιστοσελίδες επιστημονικών εταιριών, οργανισμών, συστημάτων υγείας, γιατρών, blogs ομάδων ασθενών  ή ακόμη και από άσχετες με το αντικείμενο ιστοσελίδες.  Συνήθως όσο πιο επιστημονικά βασισμένη είναι η πληροφόρηση που βρίσκουμε τόσο πιο απρόσωπη γίνεται. Κι όμως ο ασθενής θέλει  πληροφόρηση που να αφορά το πρόβλημά του και όχι γενικές γνώσεις. Επειδή όμως ο κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός, με διαφορετικό ιστορικό,  διαφορετική επίδραση από τον περιβάλλον και διαφορετικά συνοδά προβλήματα μία λύση για όλους δεν υπάρχει. Τα πράγματα περιπλέκονται…

Τι γίνεται λοιπόν με το ιντερνέτ; Είναι άχρηστη πληροφορία; Πρέπει ο ασθενής να το συμβουλεύεται; Τι στάση πρέπει να έχει ο ιατρός απέναντι στο ιντερνέτ  και απέναντι στον ασθενή που ενημερώνεται;

Ακομά και Ιστορικά να το εξετάσουμε ζούμε πλέον στην ψηφιακή εποχή.  Εικόνα, ήχος, βιβλία, γνώση, τέχνες, ιατρική, όλα έχουν ψηφιοποιηθεί. Έχει δημιουργηθεί ένας καινούργιος κόσμος, ο οποίος δεν έχει όρια χώρου και χρόνου. Είναι εκεί και μας περιμένει όποτε εμείς το θελήσουμε. Αυτός ο νέος  ψηφιακός κόσμος έχει δημιουργηθεί για να εξυπηρετεί την “αναλογική”  καθημερινότητά μας. Ολή αυτή η διαθέσιμη πληροφορία έχει την δυνατότητα να προτείνει προσωποποιημένες παροχές για όλων των ειδών τα προβλήματα και όχι μόνο. Η ιατρική δεν θα μπορούσε να μην εξελιχθεί υπό την τόσο έντονη επίδραση της ψηφιοποίησης. Έχει επηρεαστεί στην κεντρική της θεώρηση.  Έχει μεταλλαχτεί από νόσο-ιατρό-κεντρική σε ασθενο-κεντρική. Όλες οι θεραπείες και οι λύσεις είναι εξατομικευμένες. Δεν μιλάμε πλέον για ασθένειες αλλά για ασθενείς με προβλήματα υγείας. Ακόμη και η θεραπεία πλέον θα έλεγε κανείς ότι «ράβεται σαν κοστούμι» πάνω στον ασθενή.

Στο ιντερνέτ  μπορεί κανείς να διαβάσει για τις παθήσεις και τα συμπτώματά τους. Να λάβει μία πολύ καλή εγκυκλοπαιδική γνώση για όλων των ειδών τις διαθέσιμες θεραπείες. Να διαβάσει για ιστορίες ασθενών που έχουν παρόμοια προβλήματα. Να ενημερωθεί, να ταυτιστεί, να αγχωθεί, να απελπιστεί και να ελπίσει. Αυτό που δεν μπορεί να μάθει κανείς στο ιντερνέτ είναι το πώς να εξασκήσει την ιατρική. Η ιατρική είναι κατά την άποψη μου, κάτι ανάμεσα στην τέχνη και την επιστήμη. Χρειάζεται και θεωρία και πράξη. Βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα,  τα οποία δεν επαληθεύονται κάθε φορά σε όλους τους ασθενείς. Δυστυχώς 1+1 δεν κάνουν πάντα 2 στην ιατρική. Κάποιες φορές το αποτέλεσμα είναι το αναμενόμενο, άλλες φορές όμως το αποτέλεσμα του αθροίσματος είναι μικρότερο ή και μεγαλύτερο. Ο γιατρός λοιπόν χρησιμοποιεί την θεωρία και την εφαρμόζει με διάφορες παραλλαγές στον κάθε ασθενή με βάση την κρίση του και την εμπειρία. Μια μηχανή αναζήτησης – ο Δόκτωρ Google – δεν μπορεί να υποκαταστήσει έναν γιατρό – δεν έχει πάρει πτυχίο ιατρικής εξάλλου! Διότι μόνο ο γιατρός αφού αναλύσει τα δεδομένα, είναι σε θέση να συνδυάσει να αναπροσαρμόσει και να δώσει υπεύθυνα (να βάλει την υπογραφή του) και επιστημονικά προσωποποιημένη πληροφορία η/και θεραπεία στον κάθε ασθενή ξεχωριστά.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αποτρέψουμε τους ασθενείς από το να ενημερώνονται από το ιντερνέτ. Είναι πρωτίστως δικαίωμα τους και επιπλέον οι ασθενείς αυτοί εκφράζουν μία βαθύτερη επιθυμία. Θέλουν να κάνουν κάτι για την υγεία τους. Είναι ευαισθητοποιημένοι – δηλαδή έτοιμοι να ακούσουν τον γιατρό τους. Πολλές φορές οι γιατροί δυσανασχετούν όταν οι ασθενείς τους ενημερώνουν ότι έχουν διαβάσει στο ιντερνέτ και μάλιστα μερικές φορές προτείνουν διάγνωση και θεραπεία. Είναι μια πραγματικότητα την οποία ο γιατρός πρέπει να αποδεχτεί. Να καταλάβει ότι οι ασθενείς δεν τον εξετάζουν για αυτά που ξέρει, δεν τον υποκαθιστούν και ούτε απαιτούν να γνωρίζει την χθεσινοβραδινή ανάρτηση ή καινούργια μόδα που αναρτήθηκε στις 3:00 τα ξημερώματα, όταν ο αυτός κοιμόταν και ο ασθενής έψαχνε αγχωμένος για απαντήσεις στο ιντερνέτ. Οι ασθενείς θέλουν έγκυρη, επικαιροποιημένη, αξιόπιστη και προσωποποιημένη πληροφόρηση για το πρόβλημά τους. Δηλαδή θέλουν τον καλό τους γιατρό.

Ο γιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει το ιντερνέτ σαν σύμμαχο, να καθοδηγήσει ακόμη και σε αυτό τον ασθενή. Να δώσει πληροφορίες για το ποιες ιστοσελίδες είναι έγκυρες, από πού θα προμηθευτεί ο ασθενής έντυπο υλικό, σε ποια φόρουμ να γραφτεί και πώς να κρίνει τις πληροφορίες που διαβάζει. Αυτό βέβαια προϋποθέτει τις ικανότητες του γιατρού και στον συγκεκριμένο τομέα..

Η αλήθεια είναι ότι το ιντερνέτ ήρθε για να μείνει. Έλυσε και θα λύσει πολλά προβλήματα ακόμη. Όμως δημιούργησε ανάγκες. Αν κάποιος θέλει να κερδίσει τα θετικά του θα πρέπει να είναι έτοιμος  να πληρώσει το ανάλογο τίμημα. Διαφορετικά η ψηφιακή εποχή απλώς θα τον ξεπεράσει…

 

 

 

Διαβάστε Περισσότερα

Γιατρέ μου τι πρέπει να τρώω?

Γιατρέ μου τι πρέπει να τρώω? Μία από τις πιο συχνές και ουσιώδεις ερωτήσεις ενός διαβητικού προς το διαβητολόγο.

Οι γιατροί δίνουμε στους ασθενείς νέες οδηγίες- εντολές, αναλύουμε πόσο καλό είναι το καινούργιο φάρμακο, όμως σχεδόν πάντα ξεχνάμε να συζητήσουμε με τον ασθενή το τι τρώει. Τις λιγοστές φορές δε που αναφερόμαστε σε αυτό το θέμα ο γιατρός παίζει τον ρόλο του δικαστή και ο ασθενής νιώθει ότι πρέπει να απολογηθεί. Με αποτέλεσμα να γεμίζουμε τον ασθενή με τύψεις, ενοχές και άγχος.
Το άγχος βέβαια καταβάλει την δύναμη της θέλησης όσο τίποτα άλλο. Πόσο δύσκολο είναι άραγε να ακολουθήσουμε όλοι μας μια δίαιτα γεμάτη μη (μη αυτό, μη το άλλο) όταν νιώθουμε αγχωμένοι;  Όσο περισσότερο άγχος νιώθουμε τόσο πιο πιθανό είναι φάμε παραπάνω, να μην ακολουθήσουμε σωστές οδηγίες, να ξοδέψουμε περισσότερα χρήματα και να κάνουμε γενικότερα πράγματα για  τα οποία θα μετανιώσουμε αργότερα.

Και τι κάνουμε λοιπόν;
Απλά γράφουμε φάρμακα;
ΟΧΙ!!!!!

Η ιατρική διαιτολογική θεραπεία αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο στην πρόληψη και θεραπεία του Σακχαρώδη Διαβήτη, την πάθηση που κατεξοχήν έχει το μεγαλύτερο όφελος από μία σωστή διατροφή. Σε πολλές έρευνες, αλλά κυρίως στην έρευνα Diabetes Control and Complication Trial (DCCT) έχει αποδειχθεί ότι η σωστή διατροφή είναι τόσο αποτελεσματική ώστε να αποτελεί ξεχωριστή θεραπεία. Αντιπροσωπεύει ένα ουσιώδες εργαλείο για την επίτευξη και διατήρηση ενός ιδανικού μεταβολικού ελέγχου της νόσου. Βοηθάει αποτελεσματικά στην μείωση του καρδιοαγγειακού κινδύνου και των επιπλοκών του διαβήτη.
Η αποκαλούμενη «δίαιτα του διαβητικού», επικεντρωμένη τις προηγούμενες δεκαετίες σε αυστηρές παραμέτρους όσον αφορά στους υδατάνθρακες, σήμερα πρέπει να σταθμιστεί και να προσωποποιηθεί με βάση τις ανάγκες, τους γλυκαιμικούς στόχους, την γλυκο-μεταβολική ισορροπία, τις τιμές λιπιδίων, την νεφρική λειτουργία, την υπογλυκαιμική θεραπεία και κυρίως την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ασθενής.

Δεν συνταγογραφούμε λοιπόν μόνο φάρμακα…

Διαβάστε Περισσότερα

Τι είναι ο Σακχαρώδης Διαβήτης;

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) είναι μια χρόνια νόσος που προέρχεται είτε από ανικανότητα του παγκρέατος να παράγει αρκετή ινσουλίνη είτε από την αδυναμία του σώματος να χρησιμοποιήσει την ινσουλίνη που παράγει. Ινσουλίνη είναι η ορμόνη του σώματος που ρυθμίζει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Η υπεργλυκαιμία , ή αυξημένη γλυκόζη αίματος, είναι το αποτέλεσμα του αρρύθμιστου ΣΔ και με την πάροδο του χρόνου οδηγεί σε σημαντικές βλάβες στα αγγεία και τα νεύρα του οργανισμού.
Το 2014, το 9% των ενηλίκων παγκοσμίως είχε ΣΔ. Το 2012 1,5 εκατομμύρια θάνατοι προήλθαν από ΣΔ. Το 80% των θανάτων προέρχονται από χώρες με χαμηλό-μεσαίο κατά κεφαλήν εισόδημα.

Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου Ι (ΣΔΙ)
Ο ΣΔΙ (ή παλιότερα ινσουλινοεξαρτώμενος, ή παιδικός) χαρακτηρίζεται από την αδυναμία παραγωγής ινσουλίνης από τον οργανισμό και απαιτεί την καθημερινή χορήγηση ινσουλίνης. Τα αίτια είναι άγνωστα και η εμφάνισή του δεν μπορεί να προληφθεί με τις μέχρι τώρα δυνατότητες της επιστήμης.
Συμπτώματα (μπορεί να εμφανιστούν αιφνιδίως): μεγάλη ποσότητα απώλειας ούρων, έντονο αίσθημα δίψας και αυξημένη πρόσληψη νερού, πείνα, απώλεια βάρους, καταβολή.
Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου IΙ (ΣΔIΙ)
O ΣΔΙΙ (ή παλιότερα μη ινσουλινοεξαρτώμενος ή του ενηλίκου) προέρχεται από την αδυναμία του σώματος να χρησιμοποιήσει την ινσουλίνη που παράγει. Το 90% των διαβητικών  είναι τύπου ΙΙ. Οφείλεται κυρίως στην παχυσαρκία και την έλλειψη φυσικής άσκησης.
Συμπτώματα: μπορεί να είναι παρόμοια με εκείνα του ΣΔΙ, αλλά λιγότερο έντονα ή και χωρίς συμπτώματα καθόλου. Πολλές φορές η διάγνωση αργεί να γίνει, όταν έχουν ήδη εγκατασταθεί επιπλοκές στα όργανα στόχους.

Διαβήτης Κύησης
Είναι η υπεργλυκαιμία που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της κύησης με επίπεδα γλυκόζης πάνω από τα φυσιολογικά αλλά χαμηλότερα από εκείνα που χαρακτηρίζουν τον ΣΔ. Συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών κατά την κύηση και την γέννα και την εμφάνιση ΣΔΙΙ στο μέλλον.
Διαγιγνώσκεται κατά την διάρκεια της κύησης με προληπτικές εξετάσεις.

Διαταραχή ανοχής γλυκόχης (IGT)  και Διαταραχή γλυκόζης νηστείας (IFG)
Είναι ενδιάμεσες καταστάσεις μεταξύ του ΣΔ και του φυσιολογικού. Τα άτομα με ΙGT και IFG  είναι σε μεγάλο κίνδυνο να αναπτύξουν διαβήτη, χωρίς αυτό να μην είναι αναστρέψιμο.

Παγκόσμιος χάρτης. Συχνότητα εμφάνισης του Σακχαρώδη διαβήτη στον πληθυσμό (2013).
Πηγή ΠΟΥ- IDF

Διαβάστε Περισσότερα