Καλωσορίσατε στην ιστοσελίδα του ιατρείου μας


  Τηλέφωνα Επικοινωνίας : 25210-25702 / 6948 463 600

Όλα τα άρθρα στην κατηγορία : Διαβήτης – Ζάχαρο

Κετογονική δίαιτα μέρος Δ – Ομάδες Ασθενών

Στο μέρος Δ σκοπός μου είναι να συνοψίσω κάποια πράγματα όσον αφορά την κετογονική δίαιτα, να εξετάσουμε ποιοι ενδεχομένως θα έχουν το μεγαλύτερο όφελος και ποιοι δεν είναι οι καταλληλότεροι υποψήφιοι για την δίαιτα.

Απαραίτητη  διευκρίνιση

Πριν όμως αναλύσω τα παραπάνω οφείλω να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα. Όποιος κάνει κετογονική δίαιτα ή οποιαδήποτε άλλη δίαιτα οφείλει να έχει κάνει πρώτα την απαραίτητη εσωτερική ανασκόπηση και να βρει τους δικούς του λόγους κινητοποίησης. Δεν μας ενδιαφέρει εάν ο λόγος είναι «σωστός». Εάν είναι θέμα υγείας ή αισθητικής, πείσματος ή ζήλιας . Αρκεί να είναι δικός μας. Είναι αυτοί οι άκρως προσωπικοί λόγοι που θα μας ωθήσουν να ξεπεράσουμε τα εμπόδια, να αντέξουμε ψυχολογικά τυχόν λάθη και να επιμένουμε εάν τα αποτελέσματα δεν έρχονται τόσο εύκολα όσο θα θέλαμε. Οφείλουμε να παραδεχτούμε πρωτίστως ότι δεν μπορεί να περιμένουμε διαφορετικά αποτελέσματα εάν κάνουμε πάντα τα ίδια πράγματα. Δεν γίνεται να τρώει κάποιος ότι θέλει και να περιμένει το σώμα του με κάποιο μαγικό τρόπο να κάψει τις παραπάνω θερμίδες. Όπως όταν θέλουμε να αποκτήσουμε ένα αντικείμενο πρέπει να το πληρώσουμε και να το προσέχουμε διότι διαφορετικά θα το χάσουμε, εάν θέλουμε να «αγοράσουμε» μία απώλεια κιλών θα την «πληρώσουμε».

Χωρίς αυτοσχεδιασμούς την δύσκολη στιγμή

Η διαδικασία της απώλειας βάρους δεν είναι μια απλή απόφαση που την παίρνουμε στο πόδι. Θα συναντήσουμε δυσκολίες στις οποίες θα πρέπει να έχουμε αποφασίσει από πριν πως θα τις αντιμετωπίσουμε. Χωρίς να πρέπει να αυτοσχεδιάζουμε την δύσκολη στιγμή.  Εάν ξεκινήσουμε μια δίαιτα χωρίς την ανάλογη εγκεφαλική προετοιμασία και δεν έχουμε βρει τον πραγματικό λόγο για τον οποίο θέλουμε να αλλάξουμε, θα αποτύχουμε. Θα αποτύχουμε όπως αποτυγχάνει ο μαθητής που πηγαίνει να δώσει εξετάσεις αδιάβαστος σε ένα μάθημα που δεν πολυσυμπαθεί. Δεν έχει καμία απολύτως σημασία τι πιστεύουν οι άλλοι ότι είναι καλό για εμάς. Μπορεί ο γιατρός να μας πει ότι κινδυνεύει η υγεία μας, μπορεί να μας πει κάποιο αγαπημένο πρόσωπο ότι ξεφύγαμε στα κιλά. Δεν έχει καμία απολύτως σημασία γιατί την δύσκολη στιγμή θα πρέπει μόνοι μας να κάνουμε τις σωστές επιλογές. Ούτε ο γιατρός ούτε κανείς άλλος. Εάν λοιπόν, για εμάς δεν αποτελούν πρόβλημα τα  παραπάνω κιλά, δεν είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσουμε..

Τι θα κερδίσουμε από την κετογονική δίαιτα

Τα κιλά δεν θα εξαφανιστούν με μαγικό τρόπο.  Ούτε μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι αν μετά την απώλεια των κιλών με την κετογονική δίαιτα αρχίσουμε να τρώμε ανεξέλεγκτα θα διατηρηθούμε στα κιλά μας. Η κετογονική δίαιτα όμως θα μας βάλει σε μια διαδικασία επανεκπαίδευσης και αναπροσαρμογής της σχέσης μας με το φαγητό. Θα ξέρουμε πολύ καλύτερα πώς να ελέγξουμε τις λιγούρες, τι να φάμε στην ταβέρνα και πώς να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά μερικές μέρες που «ξεφύγαμε». Θα γνωρίζουμε πολύ καλύτερα πώς να διαχειριστούμε την πείνα μας και πως όλες οι θερμίδες δεν είναι ίδιες. Θα μας βοηθήσει κατά την διάρκεια του αγώνα μας ενάντια στα περιττά κιλά. Η κετογονική δίαιτα με το αίσθημα κορεσμού θα μας βοηθήσει να αναπτύξουμε την απαραίτητη εγκράτεια για να πετύχουμε τον τελικό στόχο.

Ο τελικός στόχος

Ο τελικός μας στόχος πρέπει να είναι μια ισορροπημένη διατροφή χωρίς πολλά περιττά κιλά. Αφού ξεπεράσουμε τα προβλήματα της υπερινσουλιναιμίας με την κετογονική δίαιτα είναι συνετό να περάσουμε στη μεσογειακή δίαιτα. Η μεσογειακή δίαιτα έχει αποδείξει στην πράξη αλλά και σε μακροχρόνιες μελέτες την ανωτερότητά της ως την ασφαλέστερη και πιο πλήρη διατροφική συνήθεια στον κόσμο.

Οι σωστές δίαιτες στους λάθους ανθρώπους

Πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος οφείλει να τρέφεται όσο το δυνατόν καταλληλότερα με βάση το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται και την κατάσταση της υγείας του.

Φανταστείτε λοιπόν τι όφελος θα μπορούσε να έχει η συμβουλή μου σε ένα παιδάκι που λιμοκτονεί ότι με βάση τις μελέτες η χορτοφαγική διατροφή είναι μία δίαιτα που βοηθάει στην μακροζωία και θα πρέπει να τρέφεται αποκλειστικά με αυτή. Πόσο λογικό θα ήταν εκ μέρους μου να προτείνω κάτι τέτοιο παρακάμπτοντας την θρεπτική αξία ενός κομματιού κρέατος πλούσιο σε πρωτεΐνες, σίδηρο και VitB12; Τι εναλλακτικές έχει αυτό το παιδί; Είναι εφικτό για ένα παιδάκι που ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας να συνδυάσει σωστά τις τροφές και να πάρει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά;

Συνεχίζοντας, πόσο λογικό θα ήταν να προτείνω σε έναν άνθρωπο με οικογενή υπεχοληστερολαιμία μία δίαιτα υψηλή σε λιπαρά (κετογονική δίαιτα); Πόσο λογικό θα ήταν να του κόψω τα χάπια της χοληστερίνης υποσχόμενος ότι με την δίαιτα θα λύσει όλα του τα προβλήματά; Πως θα εξασφαλίσω ότι αυτός ο ασθενής θα τρέφεται αποκλειστικά με λιπαρά που δεν κάνουν κακό στην υγεία του; Η σύσταση αυτή θα ήταν μια σύσταση που ενέχει κινδύνους.

Παρομοίως πόσο λογικό θα ήταν να προτείνω σε ένα παχύσαρκο, σε έναν ασθενή που πάσχει από Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔΙΙ), ή ασθενή με μεταβολικό σύνδρομο, μια δίαιτα υψηλή σε υδατάνθρακες που επιβαρύνει την υπερινσουλιναιμία του; Πως θα καταφέρω να αδυνατίσω έναν ασθενή όταν ανατροφοδοτώ τον μηχανισμό που του δημιουργεί το πρόβλημά του;

Πως θα ήταν δυνατόν να βοηθήσω μια νεαρή κοπέλα με προβλήματα ανορεξίας – βουλιμίας εάν της πρότεινα την κατά τα άλλα υπέροχη μεσογειακή δίαιτα, χωρίς να προσπαθήσω να την πείσω να αντιμετωπίσει το ψυχιατρικό υπόβαθρο;

Τα παραπάνω αποτελούν ακραία παραδείγματα. Απλώς όμως θέλω να τονίσω ότι μία λύση δεν κάνει για όλους. Δεν είναι ιατρικά σωστό να μην προσπαθούμε να αντιστρέψουμε την πραγματική αιτία προβλήματος.

Ποιοι ναι, ποιοι όχι

Η κετογονική δίαιτα λοιπόν, είναι μια εξαιρετική δίαιτα για όσους έχουν προβλήματα υπερινσουλιναιμίας (ΣΔΙΙ, μεταβολικό σύνδρομο, πολυκυστικές ωοθήκες, παχυσαρκία),  κινητικότητας (αδυνατούν να γυμναστούν), επιληψίας και αθλητές που θέλουν να μειώσουν το ποσοστό λίπους. Εξαιρετικοί επίσης υποψήφιοι είναι όλοι εκείνοι που έχουν δοκιμάσει τα πάντα και δεν έχουν καταφέρει να μειώσουν επαρκώς τα κιλά τους.  Ίσως αυτό  το μονοπάτι τους βοηθήσει. Δεν προτείνεται σε εγκύους, άτομα με οικογενή υπερχοληστερολαιμία, ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου Ι και άτομα με προβλήματα ψυχιατρικής φύσεως. Καλό θα ήταν να μιλήσετε πρώτα με τον γιατρό σας καθώς υπάρχουν μερικές άλλες παθήσεις οι οποίες θέλουν ειδική παρακολούθηση. Δεν συστήνεται επίσης σε όσους νομίζουν ότι βρήκαν τον μαγικό τρόπο να παρακάμψουν την κοινή λογική. Επιπλέον, η δίαιτα είναι ακατάλληλη για όσους νομίζουν ότι θα πετύχουν τον στόχο τους και μετά είναι ελεύθεροι να τρώνε ότι θέλουν.

Συνοψίζοντας

Συνοψίζοντας αυτό το πολύ μεγάλο κεφαλαίο του οποίου έχω ξύσει μόνο την επιφάνεια θα ήθελα να θυμάστε ότι με βάση τα υπάρχοντα επιστημονικά δεδομένα:

Τι είναι η κετογονική δίαιτα;

  1. Η κετογονική δίαιτα είναι μια δίαιτα μειωμένων υδατανθράκων, επαρκής σε πρωτεΐνη και πλούσια σε λιπαρά.
  2.  Είναι ασφαλής για μια περιορισμένη χρονικό περίοδο κάτω από ιατρική παρακολούθηση και υποστήριξη.
  3.  Δεν υπάρχουν επαρκή επιστημονικά δεδομένα για να συσταθεί ή να μην συσταθεί σαν μακροχρόνια διατροφική συνήθεια.
  4. Για να έχουμε αποτέλεσμα πρέπει να υπάρχει θερμιδικό έλλειμμα.
  5.  Χάνουμε λίπος διατηρώντας μυϊκό ιστό.
  6.  Έχουμε σχετικά γρήγορη απώλεια βάρους.
  7.  Έχουμε ένα αίσθημα κορεσμού κατά την διάρκεια της.
  8.  Δεν χρειάζεται απαραίτητα η άσκηση.
  9.  Απαιτεί την ανάλογη προσπάθεια και δέσμευση.
  10. Τα κιλά επιστρέφουν εάν δεν αλλάξουμε συνολικά τον τρόπο ζωής μας (lifestyle).

Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να μπείτε σε μια διαδικασία απώλειας βάρους εάν πρώτα δεν έχετε αναθεωρήσει κάποια πράγματα συνολικά για την ζωή σας. Στην ζωή τίποτα δεν κατακτάτε χωρίς κόπο και τίποτα δεν παραμένει στη θέση του αν δεν συνεχίζεις να προσπαθείς

Καλή σας προσπάθεια….

 

About the blog

Υπόλοιπα άρθρα

 

 

Διαβάστε Περισσότερα

Κετογονική Δίαιτα (μέρος Α) – Εισαγωγή

 Έχω πολύ καιρό να γράψω κάποιο άρθρο για το blog, όμως πιστεύω ότι όταν δεν έχεις να πεις κάτι, είναι καλύτερα να μην μιλάς άσκοπα. Προτιμώ να μην ζητιανεύω  την προσοχή του κόσμου με ανούσιες δημοσιεύσεις μόνο και μόνο για να τους θυμίσω ότι υπάρχω.

Προσωπική αναζήτηση

 Όλο αυτό το διάστημα απουσίας με απασχολούσε το κομμάτι της διατροφής και της άσκησης. Ποια είναι η καλύτερη διατροφή; Πως θα βελτιώσω  την σωματοδομή μου; Πως θα βελτιώσω τα αποτελέσματα των εργαστηριακών μου εξετάσεων; Είναι για μένα καίρια ζητήματα. Υπό την ιατρική ιδιότητα όταν έρχομαι σε επαφή με μία νέα γνώση συνηθίζω να εξετάζω τα δεδομένα επιστημονικά χωρίς να υιοθετώ απερίσκεπτα ότι ακούω. Μαθαίνοντας λοιπόν (αυτό που πολλοί αθλητές γνωρίζουν εδώ και καιρό) για την κετογονική δίαιτα αποφάσισα να ασχοληθώ με το θέμα. Κάνοντας μία ανασκόπηση σε μελέτες και διάφορα άλλα δεδομένα αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο γιατί πιστεύω ότι η κετογονική δίαιτα έχει πολλά να προσφέρει. Εάν εφαρμοστεί σωστά και για κάποιο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Η νεαρή μητέρα

  Τα πράγματα ξεκίνησαν κάπως ανορθόδοξα. Είχα διαβάσει κάποια άρθρα στο παρελθόν αλλά δεν είχα δώσει την ανάλογη προσοχή. Στην πράξη το πρώτο ερέθισμα μου το έδωσε μια νεαρή μαμά που με επισκέφθηκε στο ιατρείο. Ήρθε για να συζητήσουμε τα αποτελέσματα των εξετάσεών της. Κατά την συνομιλία μας μου ανέφερε ότι ακολουθεί μια συγκεκριμένη διατροφή της οποία εγώ τότε δεν γνώριζα την ονομασία. Ενώ η διατροφή που ακολουθούσε ήταν κάτι αντισυμβατικό για τα δεδομένα μου μετά εκπλήξεως τα εργαστηριακά της αποτελέσματα ήταν ιδανικά. Μου ανέφερε μάλιστα ότι τον τελευταίο καιρό είχε καταφέρει επιτέλους να χάσει αρκετά κιλά.  Ένιωθε υπέροχα και της φαινόταν να έχει τεράστια και ανεξάντλητα ποσά ενέργειας. Παρόλο που την άκουγα με μεγάλη δυσπιστία, ευτυχώς για μένα δεν της έδωσα την λάθος συμβολή να διακόψει την διατροφή της. Όπως ανακάλυψα αργότερα η διατροφή που ακολουθούσε βασίζεται στις αρχές της κέτωσης

Η επιστημονική επιβεβαίωση

 Το δεύτερο και πιο σημαντικό ερέθισμα ήρθε στο Πανελλήνιο Συνέδριο Παχυσαρκίας που παρακολούθησα στην Αθήνα. Από όλες τις ομιλίες, που πάνω κάτω μοιάζουν πάντα μεταξύ τους, ξεχώρισα μια. Ο τίτλος της ομιλίας ήταν: «ΚΕΤΟΓΟΝΙΚΕΣ ΔΙΑΙΤΕΣ». Ένα συνάδελφος γιατρός μας εξήγησε τι ακριβώς σημαίνει  κετογονική δίαιτα και μας ανέλυσε λεπτομερώς τα βιοχημικά μονοπάτια  που ακολουθεί το σώμα μας σε αυτή την κατάσταση. Ξαναθυμήθηκα λοιπόν, το μάθημα της βιοχημείας και τους πολλούς εναλλακτικούς μεταβολικούς δρόμους που έχει αναπτύξει το ανθρώπινο σώμα για να παράξει ενέργεια και να αυτοσυντηρηθεί. Ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Οφείλω να ομολογήσω πως το μάθημα της βιοχημείας μετά την εξεταστική το είχα ξεχάσει πολύ γρήγορα γιατί είναι γεμάτο από χημικές ενώσεις, ένζυμα, συνένζυμα και περίεργες ονομασίες. Δεν είναι εξάλλου εύκολο να θυμάσαι το β-υδροξυβουτιρικό οξύ και άλλα τέτοιες παρόμοιες ονομασίες από το πρώτο έτος της ιατρικής, περί το 1998. Καθώς ο ομιλητής μας παρουσίαζε τα μοναδικά οφέλη της κετογονικής δίαιτας θυμήθηκα  την ασθενή που μου περιέγραφε τις φανταστικές επιδράσεις της διατροφής που ακολουθούσε στο σώμα της. Αυτό ήταν!! Σκέφτηκα αμέσως ότι μπορεί με αυτόν τον τρόπο να επιτύχω τους προσωπικούς μου στόχους. Έπρεπε να μάθω περισσότερα πράγματα για την κετογονική διατροφή. Έτσι ξεκίνησε μια εμμονική ενασχόληση με το αντικείμενο.

Η παρερμηνεία του όρου

 Δυστυχώς πολύ λίγοι γιατροί γνωρίζουν πολλά πράγματα για την διατροφή. Ανάμεσα σε αυτούς είμαι και εγώ βέβαια. Στην ιατρική σχολή και κατά  την διάρκεια της ειδικότητας η εκπαίδευσή μας επικεντρώνεται σε άλλους τομείς. Ένα μεγάλο ποσοστό των γιατρών αρκούμαστε στο πολύ απλό «φάε λιγότερα λιπαρά και ασκήσου περισσότερο». Οι περισσότεροι λέμε την παραπάνω ατάκα και ξεμπερδεύουμε. Μεταφέρουμε το πρόβλημα στον ασθενή. Εάν δεν πετύχει τον στόχο γιατί δεν εφαρμόζει την πιο απλή οδηγία του κόσμου είναι δικό του πρόβλημα. Δυστυχώς όμως πάρα πολλοί άνθρωποι δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα με αυτή την τακτική. Όπως θα δούμε παρακάτω υπάρχει εξήγηση γι’ αυτό.

 Συγκεκριμένα μάλιστα για την κετογονική δίαιτα υπάρχει μια μεγάλη παρανόηση από τους γιατρούς. Μπερδεύουμε την κετογονική διατροφή με την κετοξέωση. Μια εντελώς διαφορετική κατάσταση που προκαλείται σε αρρύθμιστους Σακχαροδιαβητικούς ασθενείς  τύπου Ι από την παντελή έλλειψη ινσουλίνης. Εάν λοιπόν ακούσετε κάποιον να σας λέει ότι η κετογονική δίαιτα είναι επικίνδυνη πιθανότατα  εννοεί ότι η κετοξέωση είναι επικίνδυνη. Αυτός έχει στο μυαλό του άλλο πράγμα και εσείς άλλο.

Η ασφάλεια της δίαιτας

Όσον αφορά την ασφάλεια να σας αναφέρω ότι τα νεογνά με αποκλειστικό θηλασμό είναι σε μια κατάσταση κέτωσης τους πρώτους έξη μήνες της ζωής τους. Η σύσταση του ανθρώπινου γάλακτος (55% λιπαρά, 39% υδατάνθρακες, 6% πρωτεΐνες) εξασφαλίζει ότι ο εγκέφαλος μας δεν θα στερηθεί τα τεράστια ποσά ενέργειας που απαιτεί για συντήρηση και ανάπτυξη. Η φύση δεν θα μπορούσε να μην μας δώσει το καλύτερο για την ανάπτυξή του νευρικόυ μας συστήματος σε μία τόσο ευαίσθητη περίοδο. Εάν αυτό ήταν λάθος πολύ απλά δεν θα υπήρχαμε σαν είδος με αυτή την μορφή που είμαστε τώρα. Τουναντίον κάποιοι ερευνητές πιστεύουν ότι στην κέτωση οφείλεται ο πολύ μεγάλος εγκέφαλος των νεογνών(1). Είναι σημαντικό να αναφέρω επίσης ότι κετογονική διατροφή χρησιμοποιείται από το 1920 έως και  σήμερα από παιδονευρολόγους. Την εφαρμόζουν σαν θεραπευτικό μέσο για να περιορίσουν τις επιληπτικές κρίσεις των παιδιών που δεν ανταποκρίνονται στην φαρμακευτική αγωγή ή έχουν κάποια αντένδειξη στο να λάβουν αυτά τα φάρμακα. Υπάρχει συνολικά ένα τεράστιο ενδιαφέρον γενικότερα από την σύγχρονη νευρολογία στην ευεργετική δράση των κετονοσωμάτων στον εγκέφαλο και τις εκφυλιστικές  νόσους (Alzheimer, Parkinson).

Τι είναι λοιπόν η κετογονική δίαιτα;

Κατά την κετογονική δίαιτα περιορίζουμε αυστηρά (20-50γρ/ ημερησίως) την πρόσληψη των υδατανθράκων (ρύζι, μακαρόνια, πατάτες, ψωμί, φρούτα, όσπρια, γλυκά). Με αποτέλεσμα ο οργανισμός να κάνει μια βιοχημική στροφή και να χρησιμοποιεί το λίπος για να συντηρηθεί.

 Προφανώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Στο μέρος Β θα αναφερθούμε αναλυτικότερα σε κάποια βασικά στοιχεία της διατροφής, τον μηχανισμό της κέτωσης και πως μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε για ένα χρονικό διάστημα ως θεραπευτικό μέσο για παθήσεις όπως ο Σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ και η παχυσαρκία.

Βιβλιογραφία

  1. 2 Cunnane, 2003

Διαβάστε Περισσότερα

To παράδοξο της θεραπείας του Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔΙΙ).

    Τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι  υπάρχει ένα τεράστιο ενδιαφέρον γύρω από το ΣΔ.  Οι φαρμακοβιομηχανίες παράγουν συνέχεια καινούργια φάρμακα. Οι διαθέσιμες ινσουλίνες είναι ακόμη πιο εύκολες στη χρήση και προσομοιάζουν φαρμακοκινητικά όλο και περισσότερο την έκκριση ινσουλίνης του ανθρώπινου οργανισμού.  Η ιατρική κοινότητα και  τα συστήματα υγείας γνωρίζουν πολύ καλά το μέγεθος του προβλήματος που προκύπτει από τον ΣΔ. Οι πόλεις είναι πλέον γεμάτες από ειδικούς Διαβητολόγους. Τα ιδιωτικά ιατρικά κέντρα που σέβονται τον εαυτό τους δεν ξεχνούν να δημιουργήσουν ένα Διαβητολογικό κέντρο.  Οι δημοσιογράφοι, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και κοινωνικής δικτύωσης έχουν αναλάβει να ενημερώσουν πλήρως τον κόσμο για τον μπαμπούλα που λέγεται “ζάχαρο”.

Ποιο είναι όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα στην διαχείριση του ΣΔΙΙ; Τι είναι αυτό που δημιουργεί με τον πιο καθοριστικό τρόπο τα μεγαλύτερα προβλήματα; Γιατί ενώ έχουμε νέα φάρμακα, καλύτερες ινσουλίνες, πιο πολλούς και πιο καλά εκπαιδευμένους γιατρούς, περισσότερη και καλύτερη ενημέρωση, μιλάμε πάντα για τις καταστρεπτικές επιπλοκές του ΣΔ; Ο ΣΔ έχει τεράστιες επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των ασθενών και στα ασφαλιστικά συστήματα υγείας. Τι είναι αυτό που μας ξεφεύγει;

Αντίσταση!! Το πρόβλημα μας είναι η Αντίσταση.

Είναι γνωστό ότι ανάμεσα στα 8  φυσιοπαθολογικά μονοπάτια που οδηγούν στην δημιουργία και συντήρηση του ΣΔΙΙ το κυριότερο είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη. Ο οργανισμός μερικών από εμάς φαίνεται να έχει μία “λιγότερη” ανταπόκριση στην δράση αυτής της ορμόνης. Ως αποτέλεσμα το πάγκρεας (που παράγει την ινσουλίνη) αναγκάζεται να αυξήσει την παραγωγή της. Όταν μετά από χρόνια η ικανότητα του παγκρέατος να παράξει ινσουλίνη δεν είναι πλέον αρκετή για να κάμψει την αντίσταση του οργανισμού, εμφανίζουμε ΣΔ.  Όπως καταλαβαίνετε το πρόβλημα της αντίστασης προϋπάρχει πολύ νωρίτερα από την κλινική εκδήλωση της νόσου και συνεχίζει να υφίσταται καθ’ όλη την διάρκειά της (1,2,3) (Εικόνες 1,2)

 

Κι όμως.  Δεν αναφέρομαι στον φυσιοπαθολογικό μηχανισμό της αντίστασης. Αναφέρομαι στην “Αντιστασιακή” συμπεριφορά  όσων σχετίζονται με τον Σακχαρώδη Διαβήτη. Αντίσταση στην έγκαιρη διάγνωση. Πολλοί ασθενείς περιφέρονται για αρκετά χρόνια μεταξύ ιατρείων  και μικροβιολογικών εργαστηριών με τιμές γλυκόζης νηστείας που αποδεικνύουν τον μηχανισμό που σας προανέφερα, χωρίς κανείς να επεμβαίνει αποτελεσματικά.   Αντίσταση στην υιοθέτηση ενός άλλου μοντέλου ζωής (lifestyle). Οι γιατροί δεν το τονίζουμε, δεν το υιοθετούμε οι ίδιοι μας και οι ασθενείς απλώς δεν μπαίνουν στην διαδικασία. Αντίσταση στην κατάλληλη θεραπεία. Αργούμε να δώσουμε κατάλληλη αγωγή,   υπό- ή υπέρ-θεραπεύουμε. Αργούμε να αλλάξουμε την λανθασμένη αγωγή. Αργούμε να εντατικοποιήσουμε έγκαιρα την θεραπεία. Αντίσταση στην αποδοχή της νόσου. Η τρομοκρατία που επικρατεί γύρω από τον ΣΔ (θα σου κόψουν το πόδι, θα τυφλωθείς, θα κάνεις αιμοκάθαρση, θα πάθεις έμφραγμα ή εγκεφαλικό, θα κάνεις ινσουλίνη) δημιουργεί ένα ψυχολογικό φορτίο στους ασθενείς που τους κάνει να μην θέλουν να ξέρουν τίποτα. Δεν κάνουν μετρήσεις, αλλά ούτε και περιοδικούς ελέγχους. Ελπίζουν σε μία καλή τύχη και ότι δεν θα είναι σαν το άτυχο γείτονα, γνωστό, συγγενή που έχει πάθει τόσα πολλά από το “ζάχαρο” (3).

Αντίσταση λοιπόν. Παντού!!

Βέβαια καθώς όπως αναφέρω πιο πάνω ο φυσιοπαθολογικός  μηχανισμός αντίστασης  υποβόσκει, με την πάροδο του χρόνου αρχίζουν να εμφανίζονται οι πρώτες επιπλοκές της νόσου. Αναγκαστικά τότε διακόπτεται ο ύπνος του δικαίου από την βοή των προβλημάτων και η προσοχή μας εστιάζεται επιτέλους στην πάθηση.  Δυστυχώς όμως όσο ο καιρός περνάει τόσο οι θεραπευτικές επιλογές στενεύουν. Η πολυπλοκότητα της θεραπείας, η συγχορήγηση άλλων φαρμάκων και η ενδεχόμενη  δυσανεξία σε πολλά από αυτά, αποκλείουν πολλές θεραπευτικές επιλογές. Επιπλέον, οι διατροφικές συνήθειες αλλάζουν όλο και πιο δύσκολα με την αύξηση της ηλικίας.

Καταλήγουμε επομένως στο εξής παράδοξο:

Ενώ η νόσος εξελίσσεται και η διαχείριση της δυσκολεύει, οι ασθενείς που πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση είναι οι πιο ακατάλληλοι. Είναι οι πιο μεγάλοι σε ηλικία, έχουν περισσότερα προβλήματα υγείας και περισσότερους θεραπευτικούς περιορισμούς. Το όφελος δε είναι πολύ μικρό, γιατί πολύ απλά οι βλάβες της νόσου έχουν ήδη εγκατασταθεί. Οι νεότεροι και κατά τα άλλα υγιείς ασθενείς χωρίς επιπλοκές, είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν καλύτερα στις απαιτήσεις πολύπλοκων θεραπειών. Δεν έχουν πολλούς περιορισμούς στην επιλογή των φαρμάκων. Μπορούν πιο εύκολα να προσαρμόσουν το τρόπο ζωής τους χωρίς μεγάλο αντίκτυπο στην ποιότητά της. Ενώ λοιπόν, μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά και ριζικά το πρόβλημα, κερδίζοντας φυσικά το μεγαλύτερο όφελος, αντιστέκονται….

 

 

Για άλλη μια φορά να ξεκαθαρίσω πως, αν και στηριγμένα σε δεδομένα τα όσα αναφέρω παραπάνω, είναι μια καθαρά προσωπική τοποθέτηση.

Κωνσταντίνος Βολιώτης

 

 

1.DeFronzo RA. Pathogenesis of type 2 diabetes mellitus. Med Clin NorthAm 2004;88:787–835

2.Ralph A. DeFronzo From the Triumvirate to the Ominous Octet: A New Paradigm for the Treatment of Type 2 Diabetes Mellitus DIABETES, VOL. 58, APRIL 2009

  1. U.K. Prospective Diabetes Study 16: overview of 6 years’ therapy of type II diabetes: a progressive disease:  U.K.  Prospective Diabetes Study Group. Diabetes 1995;44:1249–1258
Διαβάστε Περισσότερα

Τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔΙΙ)

Τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔΙΙ)

Σίγουρα θα έχετε ακούσει για την παχυσαρκία, τη σωματική άσκηση, την καθιστική ζωή, την δίαιτα και τον ρόλο τους στην υγεία μας. Η δυσλιπιδαιμία και η αρτηριακή υπέρταση επίσης συσχετίζονται με την εμφάνιση ΣΔΙΙ και επιδρούν στον μεταβολισμό της γλυκόζης, αλλά αποτελούν επίσης ξεχωριστούς παράγοντες καρδιοαγγειακού κινδύνου και δεν θα γίνει ανάλυση  για αυτούς τους παράγοντες σε αυτό το άρθρο. Παρακάτω θα δούμε μερικά επιστημονικά δεδομένα που δίνουν μια πιο ξεκάθαρη εικόνα. Όποιος από εσάς καταφέρει να διαβάσει όλο το άρθρο (δεν είναι και τόσο μεγάλο) θα ξέρει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει από σήμερα αν θέλει να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΔΙΙ. Εάν κάποιος δικός σας άνθρωπος θα μπορούσε να ωφεληθεί από αυτό το άρθρο θα πρότεινα να τον προτρέψετε να το διαβάσει και να βγάλει μόνος του τα συμπεράσματα. Δεν πρόκειται να σας κουνήσω το δάχτυλο και να σας υποδείξω τι πρέπει να κάνετε. Η πόρτα της αλλαγής ανοίγει πάντοτε από μέσα προς τα έξω και ποτέ από έξω προς τα μέσα

  • Παχυσαρκία

Η παχυσαρκία και η αύξηση βάρους έχει αποδειχτεί επανειλημμένως ότι είναι ένας από τους πιο ισχυρούς τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση ΣΔΙΙ. Ο δείκτης μάζας σώματος (BMI) που υπολογίζεται διαιρώντας το βάρος (σε κιλά) με το τετράγωνο το ύψους (σε μέτρα) χρησιμοποιείται σε μελέτες αντί του βάρους για να έχουμε πιο αξιόπιστα αποτελέσματα. Σε μια αναλυτική έρευνα παρατήρησης (cohort) κάθε μία μονάδα αύξησης του BMI αντιστοιχούσε σε 12% αυξημένο κίνδυνο για ΣΔΙΙ (1).Αυτοί που είχαν ΒΜΙ 25-27 kg/m2 σε σχέση με αυτούς που είχαν <22 kg/m2  είχαν 2,75 περισσότερες φορές κίνδυνο για εμφάνιση ΣΔΙΙ. Ειδικότερα, έχει βρεθεί ότι και η κατανομή του λίπους στο σώμα έχει σημασία. Η κεντρική παχυσαρκία (εναπόθεση λίπους στον κορμό και στην κοιλιακή περιοχή) έχει συσχετισθεί με ινσουλινοαντίσταση και εμφάνιση ΣΔΙΙ, ένα φαινόμενο άσχετο από τις υπόλοιπες επιδράσεις της παχυσαρκίας στο σώμα (2)(3).Με απλά λόγια να υπενθυμίσω ότι η παχυσαρκία εμφανίζεται πάντα όταν η προσλαμβανόμενη τροφή υπερκαλύπτει τις ανάγκες του οργανισμού.

υπολογίστε εδώ το ΒΜΙ σας:

  • Άσκηση

Η σωματική άσκηση αποδεικνύεται συνέχεια ότι έχει αντίστροφη σχέση με την εμφάνιση του ΣΔΙΙ. Υψηλότερα επίπεδα άσκησης σχετίζονται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ΣΔΙΙ (4). Άσχετα από την ευεργετική επίδραση στο σωματικό βάρος, η άσκηση βοηθάει στη διαχείρηση της ινσουλίνης από το σώμα άμεσα και μακροχρόνια (5)(6). Προτείνονται 20-30 λεπτά αερόβιας άσκησης ημερησίως ή 150 λεπτά συνολικά την εβδομάδα ως το ελάχιστο (7).

  • Καθιστική Ζωή

Η καθιστική ζωή επίσης φαίνεται ότι αποτελεί ένα τροποποιήσιμο παράγοντα κινδύνου εμφάνισης ΣΔΙΙ και παχυσαρκίας. Σε σχέση με άντρες που βλέπουν 0-1 ώρα την εβδομάδα τηλεόραση αυτοί που περνάνε την ώρα τους μπροστά στην τηλεόραση 2-10 ώρες εμφανίζουν 66% μεγαλύτερο κίνδυνο(8). Στις γυναίκες κάθε 2 ώρες αύξηση στην παρακολούθηση τηλεόρασης σχετίστηκε με 23 % αυξημένο κίνδυνο παχυσαρκίας και 13% ΣΔΙΙ. Για κάθε 2 ώρες καθιστικής εργασίας αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης ΣΔΙΙ κατά 5%.Φανταστείτε ότι η υιοθέτηση ενός πιο δραστήριου τρόπου ζωής (lifestyle) με παρακολούθηση τηλεόρασης <10 ώρες και ≥30 λεπτά έντονου περπατήματος καθημερινά μπορεί να προλάβει 43% νέες διαγνώσεις ΣΔΙΙ (9)

  • Δίαιτα

Λιπίδια: Μία μεγάλη ανασκόπηση (10) κατέληξε στο πως μεγαλύτερη κατανάλωση από πολυακόρεστα λιπαρά και ω-3 μπορεί να είναι ευεργετική. Η μεγάλη κατανάλωση κορεσμένων και trans λιπαρών αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΔΙΙ. Επιπλέον η δίαιτα με πολλά λιπαρά αποδεδειγμένα σχετίζεται με παχυσαρκία (11).Υδατάνθρακες: Η άμεση σχέση των υδατανθράκων με την εμφάνιση ΣΔ είναι μία λογική υπόθεση λόγω της άμεσης δράσης τους (σε σχέση με τα λιπίδια και τις πρωτεΐνες) στα β κύτταρα του παγκρέατος. Οι μελέτες δεν μπόρεσαν να το αποδείξουν ακόμη. Όμως η αυξημένη πρόσληψη υδατανθράκων πλούσιων σε φυτικές ίνες έχει συσχετιστεί με μείωση της εμφάνισης του ΣΔΙΙ. Ο μηχανισμός είναι άγνωστος.(12-15).Φρούτα και λαχανικά: Η αυξημένη πρόσληψη λαχανικών έχει σχετιστεί με μείωση εμφάνισης ΣΔΙΙ. Πιθανότατα οι αντιοξειδωτικές ουσίες που υπάρχουν σε αυτές τις τροφές, η αυξημένη πρόσληψη φυτικών ινών και βιταμινών παίζουν τον ρόλο τους (16).Συνοψίζοντας για την δίαιτα θα λέγαμε ότι τα αποτελέσματα από τις μελέτες έχουν δείξει ότι η σχετικά αυξημένη πρόσληψη λαχανικών, φρούτων, φυτικών ινών σε συνδυασμό με τη χαμηλή πρόσληψη τροφών πλούσιων σε λιπαρά μειώνει την εμφάνιση ΣΔΙΙ.

  • Υποκλινική Φλεγμονή

Έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι η υποκλινική φλεγμονή αποτελεί το κοινό έδαφος ανάπτυξης της αθηροσκλήρωσης και του ΣΔΙΙ (17-18). Ένας από τους πιο συχνούς δείκτες φλεγμονής που χρησιμοποιούμε είναι η C αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP).Σε προοπτικές μελέτες παρέμβασης λοιπόν, φαίνεται ότι υψηλές τιμές CRP σχετίζονται με εμφάνιση ΣΔΙΙ. Ως μικρή επιβεβαίωση αυτού είναι η μείωση της αντίστασης στην ινσουλίνη με την χρήση υψηλών δόσεων ασπιρίνης (φάρμακο με ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση)(19).

  • Κάπνισμα

Σε πολλές μελέτες έχει αποδειχτεί η σχέση του καπνίσματος με την εμφάνιση ΣΔΙΙ. Σε μία μεγάλη μελέτη στις Ηνωμένες πολιτείες (ΗΠΑ) που περιελάμβανε που 275.000 άντρες και 434.000 γυναίκες οι άντρες που κάπνιζαν 2 πακέτα ημερησίως είχαν κατά 45% περισσότερο ΣΔΙΙ, οι γυναίκες 74% (20). Η διακοπή καπνίσματος μείωσε την επίπτωση ΣΔΙΙ στα ποσοστά των μη καπνιζόντων μετά από 5 χρόνια στις γυναίκες και μετά από 10 χρόνια στους άντρες. Επίσης, πρέπει να αναφερθεί ότι οι ασθενείς με ΣΔΙΙ που καπνίζουν έχουν μεγαλύτερες μέσες τιμές γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (Hba1c) σε σχέση με τους μη καπνίζοντες. Το κάπνισμα εκτός από όλες τις άλλες επιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό φαίνεται ότι αυξάνει την αντίσταση στην ινσουλίνη (πιθανότατα μέσω του οξειδωτικού στρες που ασκεί στα αγγεία και στο ενδοθήλιο).

 

Βιβλιογραφία

1.Ford ES, Williamson DF, Liu S: Weight change and diabetes incidence: findings from a national cohort of US adults. AmJ Epidemiol 1997;146(3):214–222.

2. Chang CJ, Wu CH, Lu FH, et al.: Discriminating glucose tolerance status by regions of interest of dual-energyX-ray absorptiometry. Clinical implications of body fat distribution. Diabetes Care1999;22(12):1938–1943.

3. Goodpaster BH, Krishnaswami S, Resnick H, et al.: Association between regional adipose tissue distribution and both type 2 diabetes and impaired glucose tolerance in elderly men and women. Diabetes Care 2003;26(2):372–379.

4. Hu FB, Sigal RJ, Rich-Edwards JW, et al.: Walking compared with vigorous physical activity and risk of type 2 diabetes in women: a prospective study. JAMA 1999;282(15):1433–1439.

5. Mayer-Davis EJ, D’Agostino R Jr, Karter AJ, et al: Intensity and amount of physical activity in relation to insulin sensitivity: the Insulin Resistance Atherosclerosis Study. JAMA 1998;279(9):669–674.

6. KriskaAM, PereiraMA, HansonRL,etal: Association of physical activity and serum insulin concentrations in two populations at high risk for type 2 diabetes but differin gbyBMI 2001; 24(7):1175–1180

7. Standard Italiani per la cura del diabete mellito 2014

8. Hu FB, Leitzmann MF, Stampfer MJ, et al.: Physical activity and television watching in relation to risk for type 2 diabetes mellitus in men. Arch Intern Med 2001;161(12):1542–1548.

9. Hu FB, Li TY, Colditz GA, et al.: Television watching and other sedentary behavior sin relation to risk of obesity and type2diabetes mellitus in women. JAMA 2003;289(14):1785–1791.

10. Hu FB, van Dam RM, Liu S: Diet and risk of Type II diabetes: the role of types of fat and carbohydrate. Diabetologia 2001;44(7):805–817.

11. Danforth E Jr. Diet and obesity. Am J Clin Nutr 1985;41(5,suppl):1132–1145.

12. Trowell HC: Dietary-fiber hypothesis of the etiology of diabetes mellitus. Diabetes 1975;24(8):762–765.

13. BurkittDP, TrowellHC: Dietary fibre and Western diseases.IrMedJ 1977;70(9):272–277.

14. SalmeronJ ,MansonJE, StampferMJ,etal.: Dietary fiber, glycemic load, and risk of non-insulin-dependent diabetes mellitus in women. JAMA 1997;277(6):472–477.

15. Fung TT, Hu FB, Pereira MA, et al.: Whole-grain intake and the risk of type 2 diabetes: a prospective study in men. Am J Clin Nutr 2002;76(3):535–540.

16. Feskens EJ, Virtanen SM, Rasanen L, et al.: Dietary factors determining diabetes and impaired glucose tolerance. A 20-year follow-up of the Finnish and Dutch cohorts of the seven countries study. Diabetes Care 1995;18(8):1104–1112.

17. Jarrett RJ, Shipley MJ: Type 2 (non-insulin-dependent) diabetes mellitus and cardiovascular disease—putative association via common antecedents; further evidence from the White hall Study.Diabetologia 1988;31(10):737–740.

18. SternMP: Diabetes and cardiovascular disease. The “common soil” hypothesis. Diabetes 1995;44(4):369–374

19. HundalRS, PetersenKF, MayersonAB,etal.: Mechanism by which high-dose aspirin improves glucose metabolism in type 2 diabetes. J Clin Invest 2002;109(10):1321–1326

20. Will JC, Galuska DA, Ford ES, et al.: Cigarette smoking and diabetes mellitus: evidence of a positive association from a large prospective cohort study. Int J Epidemiol 2001;30(3):540–546.

Διαβάστε Περισσότερα

Εκπαίδευση ασθενή με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔΙΙ)

Από ποιον πρέπει να γίνεται; Με ποιο τρόπο; Πόσο συχνά;

Το θέμα της ενημέρωσης των ασθενών είναι αρκετά περίπλοκο. Δεν είναι πλέον αρκετό να δίνουμε στους ασθενείς με ΣΔΙΙ σύντομες οδηγίες και φυλλάδια και να περιμένουμε να αντιμετωπίσουν τον Σακχαρώδη Διαβήτη τους επαρκώς! Εν αντιθέση, η εκπαίδευση αποτελεί εξίσου σημαντικό όπλο με την φαρμακυετική θεραπεία, τη διατροφή και την άσκηση. Χρείαζεται έντονη και ενορχηστρομένη προσπάθεια μεταξύ του γιατρού και των άλλων επαγγελματιών υγείας για να λειτουργήσει προς όφελος του ασθενούς. Με μία δύο συνεδρίες δεν είναι δυντατόν να πιστέψουμε ότι θα μάθουμε τα πάντα στον ασθενή μας. Η εκπαίδευση πρέπει να είναι συνεχόμενη καθ όλη τη διάρκεια της νόσου και εξατομικευμένη στις ανάγκες του συγκεκριμένου ασθενή. Άλλου είδους πληροφορίες χρειάζεται ένας νεός ασθενής με πρόσφατη διάγνωση και άλλες ένας ασθενής με πολλά χρόνια ΣΔΙΙ και επιπλοκές. Η σωστή εκπαίδευση πρέπει να δίνει στον ασθενή την δυνατότητα να οργανώσει σωστά στο μυαλό του τις πληροφορίες που θα λάβει από διαφορες πηγές. Να μάθει να ζει με τον ΣΔΙΙ διατηρώντας παράλληλα ένα ικανοποιητικό επίπεδο ζωής.

(φωτο απο http://www.idf.org/)

Διαβάστε Περισσότερα

Γιατρέ μου τι πρέπει να τρώω?

Γιατρέ μου τι πρέπει να τρώω? Μία από τις πιο συχνές και ουσιώδεις ερωτήσεις ενός διαβητικού προς το διαβητολόγο.

Οι γιατροί δίνουμε στους ασθενείς νέες οδηγίες- εντολές, αναλύουμε πόσο καλό είναι το καινούργιο φάρμακο, όμως σχεδόν πάντα ξεχνάμε να συζητήσουμε με τον ασθενή το τι τρώει. Τις λιγοστές φορές δε που αναφερόμαστε σε αυτό το θέμα ο γιατρός παίζει τον ρόλο του δικαστή και ο ασθενής νιώθει ότι πρέπει να απολογηθεί. Με αποτέλεσμα να γεμίζουμε τον ασθενή με τύψεις, ενοχές και άγχος.
Το άγχος βέβαια καταβάλει την δύναμη της θέλησης όσο τίποτα άλλο. Πόσο δύσκολο είναι άραγε να ακολουθήσουμε όλοι μας μια δίαιτα γεμάτη μη (μη αυτό, μη το άλλο) όταν νιώθουμε αγχωμένοι;  Όσο περισσότερο άγχος νιώθουμε τόσο πιο πιθανό είναι φάμε παραπάνω, να μην ακολουθήσουμε σωστές οδηγίες, να ξοδέψουμε περισσότερα χρήματα και να κάνουμε γενικότερα πράγματα για  τα οποία θα μετανιώσουμε αργότερα.

Και τι κάνουμε λοιπόν;
Απλά γράφουμε φάρμακα;
ΟΧΙ!!!!!

Η ιατρική διαιτολογική θεραπεία αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο στην πρόληψη και θεραπεία του Σακχαρώδη Διαβήτη, την πάθηση που κατεξοχήν έχει το μεγαλύτερο όφελος από μία σωστή διατροφή. Σε πολλές έρευνες, αλλά κυρίως στην έρευνα Diabetes Control and Complication Trial (DCCT) έχει αποδειχθεί ότι η σωστή διατροφή είναι τόσο αποτελεσματική ώστε να αποτελεί ξεχωριστή θεραπεία. Αντιπροσωπεύει ένα ουσιώδες εργαλείο για την επίτευξη και διατήρηση ενός ιδανικού μεταβολικού ελέγχου της νόσου. Βοηθάει αποτελεσματικά στην μείωση του καρδιοαγγειακού κινδύνου και των επιπλοκών του διαβήτη.
Η αποκαλούμενη «δίαιτα του διαβητικού», επικεντρωμένη τις προηγούμενες δεκαετίες σε αυστηρές παραμέτρους όσον αφορά στους υδατάνθρακες, σήμερα πρέπει να σταθμιστεί και να προσωποποιηθεί με βάση τις ανάγκες, τους γλυκαιμικούς στόχους, την γλυκο-μεταβολική ισορροπία, τις τιμές λιπιδίων, την νεφρική λειτουργία, την υπογλυκαιμική θεραπεία και κυρίως την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ασθενής.

Δεν συνταγογραφούμε λοιπόν μόνο φάρμακα…

Διαβάστε Περισσότερα

Τι είναι ο Σακχαρώδης Διαβήτης;

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) είναι μια χρόνια νόσος που προέρχεται είτε από ανικανότητα του παγκρέατος να παράγει αρκετή ινσουλίνη είτε από την αδυναμία του σώματος να χρησιμοποιήσει την ινσουλίνη που παράγει. Ινσουλίνη είναι η ορμόνη του σώματος που ρυθμίζει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. Η υπεργλυκαιμία , ή αυξημένη γλυκόζη αίματος, είναι το αποτέλεσμα του αρρύθμιστου ΣΔ και με την πάροδο του χρόνου οδηγεί σε σημαντικές βλάβες στα αγγεία και τα νεύρα του οργανισμού.
Το 2014, το 9% των ενηλίκων παγκοσμίως είχε ΣΔ. Το 2012 1,5 εκατομμύρια θάνατοι προήλθαν από ΣΔ. Το 80% των θανάτων προέρχονται από χώρες με χαμηλό-μεσαίο κατά κεφαλήν εισόδημα.

Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου Ι (ΣΔΙ)
Ο ΣΔΙ (ή παλιότερα ινσουλινοεξαρτώμενος, ή παιδικός) χαρακτηρίζεται από την αδυναμία παραγωγής ινσουλίνης από τον οργανισμό και απαιτεί την καθημερινή χορήγηση ινσουλίνης. Τα αίτια είναι άγνωστα και η εμφάνισή του δεν μπορεί να προληφθεί με τις μέχρι τώρα δυνατότητες της επιστήμης.
Συμπτώματα (μπορεί να εμφανιστούν αιφνιδίως): μεγάλη ποσότητα απώλειας ούρων, έντονο αίσθημα δίψας και αυξημένη πρόσληψη νερού, πείνα, απώλεια βάρους, καταβολή.
Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου IΙ (ΣΔIΙ)
O ΣΔΙΙ (ή παλιότερα μη ινσουλινοεξαρτώμενος ή του ενηλίκου) προέρχεται από την αδυναμία του σώματος να χρησιμοποιήσει την ινσουλίνη που παράγει. Το 90% των διαβητικών  είναι τύπου ΙΙ. Οφείλεται κυρίως στην παχυσαρκία και την έλλειψη φυσικής άσκησης.
Συμπτώματα: μπορεί να είναι παρόμοια με εκείνα του ΣΔΙ, αλλά λιγότερο έντονα ή και χωρίς συμπτώματα καθόλου. Πολλές φορές η διάγνωση αργεί να γίνει, όταν έχουν ήδη εγκατασταθεί επιπλοκές στα όργανα στόχους.

Διαβήτης Κύησης
Είναι η υπεργλυκαιμία που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της κύησης με επίπεδα γλυκόζης πάνω από τα φυσιολογικά αλλά χαμηλότερα από εκείνα που χαρακτηρίζουν τον ΣΔ. Συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών κατά την κύηση και την γέννα και την εμφάνιση ΣΔΙΙ στο μέλλον.
Διαγιγνώσκεται κατά την διάρκεια της κύησης με προληπτικές εξετάσεις.

Διαταραχή ανοχής γλυκόχης (IGT)  και Διαταραχή γλυκόζης νηστείας (IFG)
Είναι ενδιάμεσες καταστάσεις μεταξύ του ΣΔ και του φυσιολογικού. Τα άτομα με ΙGT και IFG  είναι σε μεγάλο κίνδυνο να αναπτύξουν διαβήτη, χωρίς αυτό να μην είναι αναστρέψιμο.

Παγκόσμιος χάρτης. Συχνότητα εμφάνισης του Σακχαρώδη διαβήτη στον πληθυσμό (2013).
Πηγή ΠΟΥ- IDF

Διαβάστε Περισσότερα

It's not that some people have willpower and some don't. it's that some people are ready to change and others are not.James Gordon