Καλωσορίσατε στην ιστοσελίδα του ιατρείου μας


  Τηλέφωνα Επικοινωνίας : 25210-25702 / 6948 463 600

Η Κετογονική Διατροφή με απλά λόγια (μέρος Β)

Σε αυτό το άρθρο θα προσπάθήσω να εξήγησω την κετογονικής διατροφή με απλά λόγια. Θα αναφερθώ σε μερικά σημεία κλειδιά. Ελπίζω να είναι αρκετό.

Ένα απλό παράδειγμα

Φανταστείτε λοιπόν ένα βυτιοφόρο καυσίμων. Μεταφέρει μερικές χιλιάδες λίτρων καυσίμων. Ο οδηγός του όμως οφείλει να σταματάει τακτικά για να εφοδιάσει το ρεζερβουάρ του. Διαφορετικά θα μείνει στη μέση του δρόμου. Σκεφτείτε εάν υπήρχε κάποιος τρόπος ώστε η μηχανή του βυτιοφόρου να τροφοδοτείται άμεσα από το βυτίο. Πρακτικά το βυτιοφόρο αυτό θα ήταν σε θέση να διανύσει χιλιάδες χιλιόμετρα χωρίς καμία στάση. (Κρατήστε την εικόνα αυτή για την ώρα, θα επανέλθουμε αργότερα).

Διατροφή

Όσον αφορά την διατροφή, οι τροφές που προσλαμβάνουμε εκτός από τα απαραίτητα μέταλλα, ιχνοστοιχεία και βιταμίνες περιέχουν φυτικές ίνες, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λιπαρά. Τα τελευταία τρία συστατικά είναι αυτά που χρησιμοποιεί ο οργανισμός για να παράξει ενέργεια. Εάν προσλάβουμε περισσότερο από αυτό που έχουμε ανάγκη αποθηκεύουμε την περίσσεια ενέργειας σε λίπος, ή μήπως όχι?

Η ινσουλίνη

Η διαχείριση όλης αυτής της προσλαμβανόμενης ενέργειας είναι θέμα ορμονικό και όχι μόνο θερμίδων. Η πιο σημαντική ορμόνη στο θέμα ενέργειας είναι η ινσουλίνη. Είναι εκείνη η αναβολική ορμόνη που μεταφέρει την γλυκόζη μέσα στα κύτταρα, προάγει την αναδόμηση του μυϊκού ιστού και αναστέλλει την  λιπόλυση. Η ινσουλίνη εκκρίνεται από το πάγκρεας μόλις ο οργανισμός μας αντιληφθεί την παρουσία σακχάρων (υδατανθράκων).

Πότε δημιουργείται το πρόβλημα.

Το προς τα που θα στραφεί ο μεταβολισμόςμας (καύση ή αποθήκευση) εξαρτάται κυρίως  από τα επίπεδα ινσουλίνης. Εάν η ινσουλίνη είναι αυξημένη αποθηκεύουμε θερμίδες με την μορφή λίπους, εάν είναι χαμηλή τις καίμε. Όταν τρώμε συχνά πολλούς υδατάνθρακες προκαλούμε μια συνεχή έκκριση της ινσουλίνης, δηλαδή αποθηκεύουμε λίπος. Είναι γνωστό ότι η περίσσεια λίπους προκαλεί ινσουλινοαντίσταση. Μια κατάσταση κατά την οποία οι ιστοί γίνονται λιγότερο ευαίσθητοι στη δράση της ινσουλίνης. Δηλαδή, χρειαζόμαστε περισσότερη ινσουλίνη για να έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα. Το πάγκρεας εξαναγκάζεται να αυξάνει όλο και περισσότερο την έκκριση της ινσουλίνης. Η συνεπακόλουθη υπερινσουλιναιμία βάζει τον οργανισμό σε αναβολικό στάδιο. Όταν ο οργανισμός μας βρίσκεται διαρκώς σε αναβολική φάση (αυξημένη ικανότητα σύνθεσης) προκύπτουν πολλά προβλήματα (άθροιση βάρους, φλεγμονή, μειωμένη ικανότητα αυτοφαγίας, διαταραχή απόπτωσης). Εάν δεν μειωθεί η ινσουλίνη το λίπος δεν μπορεί να κινητοποιηθεί από τις αποθήκες του. Χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε με τους πολλούς υδατάνθρακες πυροδοτούμε έναν ανατροφοδοτούμενο κύκλο με δυσμενή αποτελέσματα για την υγεία.  (υδατάνθρακες → ↑Ινσουλίνη → αποθήκευση λίπους → ↑↑Ινσουλίνη → επιπλέον αύξηση λίπους → ↑↑↑ ινσουλίνη και ούτω καθ’ εξής).

Πως βοηθάει η κετογονική διατροφή;

Περιορίζοντας τους υδατάνθρακες σε κάτω από 20γρ/ ημερησίως περιορίζουμε στο ελάχιστο την έκκριση ινσουλίνης. Διακόπτεται η αναβολική της δράση και δημιουργείται το κατάλληλο υπόστρωμα για την κινητοποίηση του λίπους από τις αποθήκες του. Ξεμπλοκάρεται ο μεταβολισμός και επανέρχεται η φυσιολογικός ισορροπία αναβολισμού – καταβολισμού.

Ποια τα επιμέρους οφέλη;

Ας θυμηθούμε τώρα την νεαρή ασθενή από το προηγούμενο άρθρο,  τα επίπεδα ενεργείας  και την εφορία που ένιωθε. Είναι μετρημένο ότι η καύση 1γρ λιπαρού οξέως σε σχέση με την καύση 1γρ γλυκόζης αποδίδει σχεδόν 4πλάσια ποσά ενέργειας. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο ανθρώπινο σώμα οι αποθήκες γλυκόζης είναι περίπου 600-800γρ (ρεζερβουάρ βυτιοφόρου) ενώ το λίπος είναι μερικές δεκάδες κιλά (βυτίο), γίνεται σαφές ότι η ενέργεια που μπορεί να παραχθεί από την καύση λίπους είναι πρακτικά ανεξάντλητη. Σε θεωρητικό επίπεδο όποιος βασίζει τις μεταβολικές του ανάγκες στην γλυκόζη είναι εξαναγκασμένος να τρώει συχνά για να γεμίζει το ρεζερβουάρ του. Όποιος στηρίζεται στο λίπος έχει συνεχή και ασταμάτητη ροή ενέργειας. Εξαναγκάζουμε το βυτιοφόρο να κινείται χρησιμοποιώντας το καύσιμο του βυτίου και όχι του ρεζερβουάρ.

Γιατί ονομάστηκε κετογονική;

Σημαντικό κομμάτι της κετογονικής δίαιτα, στο οποίο οφείλει και την ονομασία της εξάλλου, είναι τα προϊόντα που παράγονται από την διάσπαση των λιπαρών οξέων – τα κετονοσώματα ή αλλιώς κετόνες.

Το τέταρτο θρεπτικό συστατικό

Ο οργανισμός εκτός από υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λίπη μπορεί να χρησιμοποιήσει και τις κετόνες (το τέταρτο θρεπτικό συστατικό). Τον τελευταίο καιρό υπάρχει μεγάλη ενασχόληση με αυτό θρεπτικό συστατικό. Τα κετονοσώματα έχουν ξεχωριστές ιδιότητες στον ανθρώπινο οργανισμό. Αποτελούν υψηλότατης ποιότητας καύσιμο για τα νευρικά, τα καρδιακά και τα μυϊκά κύτταρα. Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Εκτός από σπουδαίο καύσιμο οι κετόνες επηρεάζουν σε πολυ υψηλό βαθμό και άλλες λειτουργίες του οργανισμού. Έχουν νεύροπροστατευτική, αντικαρκινική, και αντιφλεγμονώδη δράση. (Θα δούμε σε επόμενα άρθρα πιο αναλυτικά αυτές τις επιδράσεις).

Ενώ λοιπόν οι περισσότεροι ξεκινούν την δίαιτα για να χάσουν βάρος, στη συνέχεια υιοθετούν την κετογονική διατροφή μόνιμα λόγω των λοιπών ευεργετικών επιδράσεων των κετονών στον οργανισμό.

Πως όμως επιτυγχάνει κανείς τις ευεργετικές επιδράσεις της κετογονικής διατροφής? Υπάρχουν μελανά σημεία? Μπορεί να εφαρμοστεί από όλους? Ποιοι είναι αυτοί που θα έχουν τα περισσότερα οφέλη? Για πόσο καιρό μπορεί κανείς να είναι υπό μια τέτοια διατροφή?

Αυτά όλα θα το εξηγήσουμε στο επόμενα άρθρα.

Μέρος Α

Μέρος Β

Μέρος Γ

Μέρος Δ

2 Σχόλια
  1. Pingback: Κετογονική Δίαιτα (μέρος Α) - Εισαγωγή - Οικογενειακός Ιατρός Δράμα

  2. Pingback: Κετογονική δίαιτα (μέρος Γ) – Επίμαχα σημεία. - Οικογενειακός Ιατρός Δράμα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

six + nineteen =