Καλωσορίσατε στην ιστοσελίδα του ιατρείου μας


  Τηλέφωνα Επικοινωνίας : 25210-25702 / 6948 463 600

Κετογονική Δίαιτα (μέρος Β) – Βιοχημεία

 Συνεχίζοντας την προσπάθεια επεξήγησης της κετογονικής δίαιτας θα αναφερθώ σε μερικά σημεία κλειδιά. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω τα πιο βασικά για να μην κουράσω. Προτιμώ να καταλάβουμε τον τρόπο λειτουργίας συνολικά και όχι τις βιοχημικές λεπτομέρειες. Ελπίζω να είναι αρκετό.

Ένα απλό παράδειγμα

Φανταστείτε λοιπόν ένα βυτιοφόρο καυσίμων. Μεταφέρει μερικές χιλιάδες λίτρων καυσίμων. Ο οδηγός του όμως οφείλει να σταματάει τακτικά για να εφοδιάσει το ρεζερβουάρ του. Διαφορετικά θα μείνει στη μέση του δρόμου. Σκεφτείτε εάν υπήρχε κάποιος τρόπος ώστε η μηχανή του να τροφοδοτηθεί άμεσα από το βυτίο. Πρακτικά το βυτιοφόρο αυτό θα ήταν σε θέση να διανύσει χιλιάδες χιλιόμετρα χωρίς καμία στάση. (Κρατήστε την εικόνα αυτή για την ώρα, θα επανέλθουμε αργότερα).

Διατροφή

Όσον αφορά την διατροφή, οι τροφές που προσλαμβάνουμε εκτός από τα απαραίτητα μέταλλα, ιχνοστοιχεία και βιταμίνες  περιέχουν φυτικές ίνες, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λιπαρά. Τα τελευταία τρία συστατικά είναι αυτά που χρησιμοποιεί ο οργανισμός για να παράξει ενέργεια. Εάν προσλάβουμε περισσότερο από αυτό που έχουμε ανάγκη αποθηκεύουμε την περίσσεια ενέργειας σε λίπος.

Η ινσουλίνη

Στην διαχείριση όλης αυτής της προσλαμβανόμενης ενέργειας δεν υπάρχει πιο σημαντικό μόριο στο ανθρώπινο σώμα από την ινσουλίνη. Είναι η αναβολική ορμόνη που μεταφέρει την γλυκόζη μέσα στα κύτταρα, προάγει την αναδόμηση του μυϊκού ιστού και την λιποαποθήκευση. Η ινσουλίνη εκκρίνεται από το πάγκρεας μόλις ο οργανισμός μας αντιληφθεί την παρουσία σακχάρων (υδατανθράκων).

Γιατί παχαίνουμε;

Η εγκατάλειψη της μεσογειακής δίαιτας και η πρόσληψη πολλών απλών υδατανθράκων σε συνδυασμό με πολλά λιπαρά και λίγες φυτικές ίνες είναι το χειρότερο πρότυπο διατροφής. Η περίσσεια προσλαμβανόμενης ενέργειας αποθηκεύεται σαν λίπος (υπό την δράση της ινσουλίνης) το οποίο επιφέρει την λεγόμενη ινσουλινοαντίσταση. Δηλαδή χρειαζόμαστε περισσότερη ινσουλίνη για να έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα. Το πάγκρεας εξαναγκάζεται να αυξάνει όλο και περισσότερο την έκκριση της ινσουλίνης βάζοντας τον οργανισμό σε αναβολικό στάδιο. Όταν ο οργανισμός μας βρίσκεται σε αναβολική φάση (αυξημένη ικανότητα σύνθεσης) είναι σχεδόν αδύνατο να χάσουμε κιλά. Εάν δεν μειωθεί η ινσουλίνη το λίπος δεν μπορεί να κινητοποιηθεί από τις αποθήκες του. Χωρίς, λοιπόν, να το αντιλαμβανόμαστε πυροδοτούμε έναν ανατροφοδοτούμενο κύκλο υπερέκκρισης ινσουλίνης και παχυσαρκίας (↑Ινσουλίνη → αποθήκευση λίπους → ↑↑Ινσουλίνη → επιπλέον αύξηση λίπους → ↑↑↑ ινσουλίνη και ούτω καθ’ εξής).

Τι κάνει η κετογονική δίαιτα;

Εδώ ακριβώς είναι η καταλυτική βοήθεια της κετογονικής δίαιτας. Περιορίζοντας τους υδατάνθρακες σε κάτω από 50γρ/ ημερησίως περιορίζουμε στο ελάχιστο την έκκριση ινσουλίνης. Διακόπτεται η αναβολική της δράση και δημιουργείται το κατάλληλο υπόστρωμα για απώλεια βάρους. Μόλις ο οργανισμός μας καταναλώσει την γλυκόζη και τις αποθήκες της (γλυκογόνο), στρέφεται στο λίπος. Αρχίζουμε να καίμε λίπος, για να καλύψουμε τις ανάγκες μας σε ενέργεια.

Ποια τα επιμέρους οφέλη;

Ας θυμηθούμε τώρα την νεαρή μαμά από το μέρος Α και τα επίπεδα ενεργείας που είχε σε συνδυασμό με την εφορία που ένιωθε. Είναι μετρημένο ότι η καύση 1γρ λιπαρού οξέως σε σχέση με την καύση 1γρ γλυκόζης αποδίδει σχεδόν 4πλάσια ποσά ενέργειας. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο ανθρώπινο σώμα οι αποθήκες γλυκόζης είναι περίπου 600-800γρ (ρεζερβουάρ βυτιοφόρου) ενώ το λίπος είναι μερικές δεκάδες κιλά (βυτίο), γίνεται σαφές ότι η ενέργεια που μπορεί να παραχθεί από την καύση λίπους είναι πρακτικά ανεξάντλητη. Σε θεωρητικό επίπεδο όποιος βασίζει τις μεταβολικές του ανάγκες στην γλυκόζη είναι εξαναγκασμένος να τρώει συχνά για να γεμίζει το ρεζερβουάρ του. Όποιος στηρίζεται στο λίπος έχει συνεχή και ασταμάτητη ροή ενέργειας. Δεν χρειάζεται να μπω σε λεπτομέρειες γιατί θα ξεφύγουμε από το θέμα. Είναι πιο εύκολο να θυμόμαστε ότι εξαναγκάζουμε το βυτιοφόρο να κινείται χρησιμοποιώντας το καύσιμο του βυτίου και όχι του ρεζερβουάρ.

Γιατί ονομάστηκε κετογονική δίαιτα

Άλλο ένα σημαντικό κομμάτι της κετογονικής δίαιτα στο οποίο οφείλει και την ονομασία της εξάλλου είναι τα προϊόντα που παράγονται από την διάσπαση των λιπαρών οξέων – τα κετονοσώματα. Τα κετονοσώματα έχουν ξεχωριστές ιδιότητες στον ανθρώπινο οργανισμό. Αποτελούν υψηλότατης ποιότητας καύσιμο (κηροζίνη) για τα νευρικά, τα καρδιακά και τα μυϊκά κύτταρα χαρίζοντας ταυτόχρονα το αίσθημα κορεσμού. Δεν πεινάμε. Ενώ λοιπόν αρχίζουμε να χάνουμε λίπος να έχουμε περισσότερη ενέργεια η ανάγκη για συχνή λήψη τροφής καταστέλλεται. Αυτό βοηθάει τους ασθενείς να ακολουθήσουν την δίαιτα πιο εύκολα. Η μοναδικότητα όλων αυτών των χαρακτηριστικών κάνουν την κετογονική δίαιτα ένα σπουδαίο εργαλείο για απώλεια περιττών κιλών.

Πως όμως επιτυγχάνει κανείς τις ευεργετικές επιδράσεις της κετογονικής διατροφής? Υπάρχουν μελανά σημεία? Μπορεί να εφαρμοστεί από όλους? Ποιοι είναι αυτοί που θα έχουν τα περισσότερα οφέλη? Για πόσο καιρό μπορεί κανείς να είναι υπό μια τέτοια διατροφή?

Αυτά όλα θα το εξηγήσουμε στο μέρος Γ.

Διαβάστε Περισσότερα

Κετογονική Δίαιτα (μέρος Α) – Εισαγωγή

 Έχω πολύ καιρό να γράψω κάποιο άρθρο για το blog, όμως πιστεύω ότι όταν δεν έχεις να πεις κάτι, είναι καλύτερα να μην μιλάς άσκοπα. Προτιμώ να μην ζητιανεύω  την προσοχή του κόσμου με ανούσιες δημοσιεύσεις μόνο και μόνο για να τους θυμίσω ότι υπάρχω.

Προσωπική αναζήτηση

 Όλο αυτό το διάστημα απουσίας με απασχολούσε το κομμάτι της διατροφής και της άσκησης. Ποια είναι η καλύτερη διατροφή; Πως θα βελτιώσω  την σωματοδομή μου; Πως θα βελτιώσω τα αποτελέσματα των εργαστηριακών μου εξετάσεων; Είναι για μένα καίρια ζητήματα. Υπό την ιατρική ιδιότητα όταν έρχομαι σε επαφή με μία νέα γνώση συνηθίζω να εξετάζω τα δεδομένα επιστημονικά χωρίς να υιοθετώ απερίσκεπτα ότι ακούω. Μαθαίνοντας λοιπόν (αυτό που πολλοί αθλητές γνωρίζουν εδώ και καιρό) για την κετογονική δίαιτα αποφάσισα να ασχοληθώ με το θέμα. Κάνοντας μία ανασκόπηση σε μελέτες και διάφορα άλλα δεδομένα αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο γιατί πιστεύω ότι η κετογονική δίαιτα έχει πολλά να προσφέρει. Εάν εφαρμοστεί σωστά και για κάποιο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Η νεαρή μητέρα

  Τα πράγματα ξεκίνησαν κάπως ανορθόδοξα. Είχα διαβάσει κάποια άρθρα στο παρελθόν αλλά δεν είχα δώσει την ανάλογη προσοχή. Στην πράξη το πρώτο ερέθισμα μου το έδωσε μια νεαρή μαμά που με επισκέφθηκε στο ιατρείο. Ήρθε για να συζητήσουμε τα αποτελέσματα των εξετάσεών της. Κατά την συνομιλία μας μου ανέφερε ότι ακολουθεί μια συγκεκριμένη διατροφή της οποία εγώ τότε δεν γνώριζα την ονομασία. Ενώ η διατροφή που ακολουθούσε ήταν κάτι αντισυμβατικό για τα δεδομένα μου μετά εκπλήξεως τα εργαστηριακά της αποτελέσματα ήταν ιδανικά. Μου ανέφερε μάλιστα ότι τον τελευταίο καιρό είχε καταφέρει επιτέλους να χάσει αρκετά κιλά.  Ένιωθε υπέροχα και της φαινόταν να έχει τεράστια και ανεξάντλητα ποσά ενέργειας. Παρόλο που την άκουγα με μεγάλη δυσπιστία, ευτυχώς για μένα δεν της έδωσα την λάθος συμβολή να διακόψει την διατροφή της. Όπως ανακάλυψα αργότερα η διατροφή που ακολουθούσε βασίζεται στις αρχές της κέτωσης

Η επιστημονική επιβεβαίωση

 Το δεύτερο και πιο σημαντικό ερέθισμα ήρθε στο Πανελλήνιο Συνέδριο Παχυσαρκίας που παρακολούθησα στην Αθήνα. Από όλες τις ομιλίες, που πάνω κάτω μοιάζουν πάντα μεταξύ τους, ξεχώρισα μια. Ο τίτλος της ομιλίας ήταν: «ΚΕΤΟΓΟΝΙΚΕΣ ΔΙΑΙΤΕΣ». Ένα συνάδελφος γιατρός μας εξήγησε τι ακριβώς σημαίνει  κετογονική δίαιτα και μας ανέλυσε λεπτομερώς τα βιοχημικά μονοπάτια  που ακολουθεί το σώμα μας σε αυτή την κατάσταση. Ξαναθυμήθηκα λοιπόν, το μάθημα της βιοχημείας και τους πολλούς εναλλακτικούς μεταβολικούς δρόμους που έχει αναπτύξει το ανθρώπινο σώμα για να παράξει ενέργεια και να αυτοσυντηρηθεί. Ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Οφείλω να ομολογήσω πως το μάθημα της βιοχημείας μετά την εξεταστική το είχα ξεχάσει πολύ γρήγορα γιατί είναι γεμάτο από χημικές ενώσεις, ένζυμα, συνένζυμα και περίεργες ονομασίες. Δεν είναι εξάλλου εύκολο να θυμάσαι το β-υδροξυβουτιρικό οξύ και άλλα τέτοιες παρόμοιες ονομασίες από το πρώτο έτος της ιατρικής, περί το 1998. Καθώς ο ομιλητής μας παρουσίαζε τα μοναδικά οφέλη της κετογονικής δίαιτας θυμήθηκα  την ασθενή που μου περιέγραφε τις φανταστικές επιδράσεις της διατροφής που ακολουθούσε στο σώμα της. Αυτό ήταν!! Σκέφτηκα αμέσως ότι μπορεί με αυτόν τον τρόπο να επιτύχω τους προσωπικούς μου στόχους. Έπρεπε να μάθω περισσότερα πράγματα για την κετογονική διατροφή. Έτσι ξεκίνησε μια εμμονική ενασχόληση με το αντικείμενο.

Η παρερμηνεία του όρου

 Δυστυχώς πολύ λίγοι γιατροί γνωρίζουν πολλά πράγματα για την διατροφή. Ανάμεσα σε αυτούς είμαι και εγώ βέβαια. Στην ιατρική σχολή και κατά  την διάρκεια της ειδικότητας η εκπαίδευσή μας επικεντρώνεται σε άλλους τομείς. Ένα μεγάλο ποσοστό των γιατρών αρκούμαστε στο πολύ απλό «φάε λιγότερα λιπαρά και ασκήσου περισσότερο». Οι περισσότεροι λέμε την παραπάνω ατάκα και ξεμπερδεύουμε. Μεταφέρουμε το πρόβλημα στον ασθενή. Εάν δεν πετύχει τον στόχο γιατί δεν εφαρμόζει την πιο απλή οδηγία του κόσμου είναι δικό του πρόβλημα. Δυστυχώς όμως πάρα πολλοί άνθρωποι δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα με αυτή την τακτική. Όπως θα δούμε παρακάτω υπάρχει εξήγηση γι’ αυτό.

 Συγκεκριμένα μάλιστα για την κετογονική δίαιτα υπάρχει μια μεγάλη παρανόηση από τους γιατρούς. Μπερδεύουμε την κετογονική διατροφή με την κετοξέωση. Μια εντελώς διαφορετική κατάσταση που προκαλείται σε αρρύθμιστους Σακχαροδιαβητικούς ασθενείς  τύπου Ι από την παντελή έλλειψη ινσουλίνης. Εάν λοιπόν ακούσετε κάποιον να σας λέει ότι η κετογονική δίαιτα είναι επικίνδυνη πιθανότατα  εννοεί ότι η κετοξέωση είναι επικίνδυνη. Αυτός έχει στο μυαλό του άλλο πράγμα και εσείς άλλο.

Η ασφάλεια της δίαιτας

Όσον αφορά την ασφάλεια να σας αναφέρω ότι τα νεογνά με αποκλειστικό θηλασμό είναι σε μια κατάσταση κέτωσης τους πρώτους έξη μήνες της ζωής τους. Η σύσταση του ανθρώπινου γάλακτος (55% λιπαρά, 39% υδατάνθρακες, 6% πρωτεΐνες) εξασφαλίζει ότι ο εγκέφαλος μας δεν θα στερηθεί τα τεράστια ποσά ενέργειας που απαιτεί για συντήρηση και ανάπτυξη. Η φύση δεν θα μπορούσε να μην μας δώσει το καλύτερο για την ανάπτυξή του νευρικόυ μας συστήματος σε μία τόσο ευαίσθητη περίοδο. Εάν αυτό ήταν λάθος πολύ απλά δεν θα υπήρχαμε σαν είδος με αυτή την μορφή που είμαστε τώρα. Τουναντίον κάποιοι ερευνητές πιστεύουν ότι στην κέτωση οφείλεται ο πολύ μεγάλος εγκέφαλος των νεογνών(1). Είναι σημαντικό να αναφέρω επίσης ότι κετογονική διατροφή χρησιμοποιείται από το 1920 έως και  σήμερα από παιδονευρολόγους. Την εφαρμόζουν σαν θεραπευτικό μέσο για να περιορίσουν τις επιληπτικές κρίσεις των παιδιών που δεν ανταποκρίνονται στην φαρμακευτική αγωγή ή έχουν κάποια αντένδειξη στο να λάβουν αυτά τα φάρμακα. Υπάρχει συνολικά ένα τεράστιο ενδιαφέρον γενικότερα από την σύγχρονη νευρολογία στην ευεργετική δράση των κετονοσωμάτων στον εγκέφαλο και τις εκφυλιστικές  νόσους (Alzheimer, Parkinson).

Τι είναι λοιπόν η κετογονική δίαιτα;

Κατά την κετογονική δίαιτα περιορίζουμε αυστηρά (20-50γρ/ ημερησίως) την πρόσληψη των υδατανθράκων (ρύζι, μακαρόνια, πατάτες, ψωμί, φρούτα, όσπρια, γλυκά). Με αποτέλεσμα ο οργανισμός να κάνει μια βιοχημική στροφή και να χρησιμοποιεί το λίπος για να συντηρηθεί.

 Προφανώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Στο μέρος Β θα αναφερθούμε αναλυτικότερα σε κάποια βασικά στοιχεία της διατροφής, τον μηχανισμό της κέτωσης και πως μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε για ένα χρονικό διάστημα ως θεραπευτικό μέσο για παθήσεις όπως ο Σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ και η παχυσαρκία.

Βιβλιογραφία

  1. 2 Cunnane, 2003

Διαβάστε Περισσότερα

Διαβητολόγος στη Δράμα

Σύμφωνα με την ετυμολογική εξήγηση της λέξης (διαβήτης + λόγος), διαβητολόγος είναι αυτός που ασχολείται, μελετάει ή γράφει  για τον Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ).  Ανέκαθεν το συνδετικό «λόγος»  το χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να περιγράψουμε κάποιον που γνωρίζει πολύ καλά ένα συγκεκριμένο αντικείμενο, όπως θεό-λόγος, πνευμονο-λόγος, καρδιο-λόγος και ούτω καθεξής.  Στην προκειμένη περίπτωση αναφέρεται, σε εκείνο τον γιατρό που γνωρίζει άψογα τα περί ΣΔ. Κανονικά δηλαδή θα έπρεπε να είναι ένας όρος επεξηγηματικός και επιτιμητικός που έρχεται ως αποτέλεσμα της ενασχόλησης με το θέμα. Όχι η αιτία έλξης ασθενών.

Επειδή όμως οι καιροί είναι χαλεποί και ο ΣΔ μία πολύ συχνή πάθηση πολλοί τον οικειοποιούνται (χωρίς την κατάλληλη εκπαίδευση) προκειμένου να προσελκύσουν ασθενείς. Να τονίσω ότι αυτό δεν είναι μία αποκλειστικότητα των γιατρών που ιδιωτεύουν (αν και είναι η πλειονότητα). Σε κάποιες  θέσεις διαβητολογικών ιατρείων του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) υπάρχουν γιατροί που δεν έχουν κανένα επίσημο αποδεικτικό της εξειδίκευσή τους. Επειδή όμως ανήκουν στο ΕΣΥ κανείς δεν λέει τίποτα. Γιατί άραγε να παρατηρείται αυτό το φαινόμενο; Τα συμφέροντα είναι τόσο τεράστια ώστε ιατρικές ειδικότητες να σκοτώνονται προκειμένου να αποκτήσουν την προνομιακή αποκλειστικότητα της χρήσης του ονόματος “Διαβητολόγος”. Συγκεκριμένα στην Ελλάδα ο όρος “Διαβητολόγος” μέχρι πρότινος δεν υπήρχε επίσημα και είναι πλέον σοβαρότατος λόγος διαμάχης μεταξύ Ενδοκρινολόγων, Παθολόγων, Γενικών Ιατρών και Παιδιάτρων (διαβάστε εδώ)

Μια ειδική αναφορά οφείλουμε να κάνουμε στους «διαβητολόγους» του διαδικτύου. Πληρώνοντας μερικές εκατοντάδες ευρώ σε εταιρίες με διαδικτυακούς επαγγελματικούς καταλόγους μπορεί κανείς να προβληθεί αν το επιθυμήσει και σαν αστροναύτης. Εκεί λοιπόν (με το ανάλογο αντίτιμο για την κάθε ονομασία) επικρατεί πραγματικά ένα χάος. Ο έλεγχος της ορθότητας των πληροφοριών είναι ανύπαρκτος. Οι ασθενείς συχνότατα εξαπατώνται, καθώς κάποιοι χρησιμοποιούν τον όρο καταχρηστικά και χωρίς την απαραίτητη  πιστοποίηση. Όσοι αντλούμε πληροφορίες από το διαδίκτυο οφείλουμε να κάνουμε την ανάλογη διασταύρωση της πληροφορίας. Ειδικότερα όμως στην ιατρική ο προβαλλόμενος  θα έπρεπε να  πιστοποιεί τις κλινικές του δεξιότητες με επίσημα έγραφα.

Ευτυχώς μέσω της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρίας γίνεται μια προσπάθεια αποσαφήνισης του τίτλου και του ποιος δικαιούται να τον χρησιμοποιεί. Τουλάχιστον στο μέλλον θα εξασφαλίζεται για τον ασθενή ένα ελάχιστο επίπεδο ικανοτήτων και γνώσεων όσων δικαιωματικά χρησιμοποιούν τον όρο. (Όσο για το θέμα της προβολής στο διαδίκτυο χρειάζεται μια συνολικότερη λύση που ξεπερνάει τις αρμοδιότητες μια ιατρικής εταιρίας. Στο διαδίκτυο ο καθένας μας είναι πιθανότατα το επόμενο θύμα εξαπάτησης).

Τι γίνεται όμως στην πράξη και στην καθημερινότητα των ασθενών; Πόσο επηρεάζονται από αυτή τη διαμάχη μεταξύ ειδικοτήτων;

Τον ασθενή δεν τον ενδιαφέρουν τόσο οι τίτλοι όσο η ουσία. Απλώς πιστεύει ότι αφού κάποιος τολμά να αποκαλείται “διαβητολόγος” θα είναι και ο κατάλληλος να προσφέρει την καλύτερη δυνατή λύση. Δυστυχώς αυτό δεν επαληθεύεται πάντα. Είτε γιατί κάποιοι ψεύδονται είτε γιατί κάποιοι παρά τον τίτλο δεν ασχολούνται με τον ασθενή πραγματικά. Πίσω από τον τίτλο κρυφοκοιτάζουν τα οικονομικά οφέλη και τίποτα άλλο. Ενώ οι περισσότεροι διαβητολόγοι είναι σπουδαίοι γιατροί δεν είναι λίγοι οι ασθενείς που επισκέπτονται καθηγητές διαβητολόγους, διευθυντές διαβητολόγους, διάσημους διαβητολόγους, που αδυνατούν να δώσουν λύσεις. Πολλές φορές οι «γκουρού» είναι καλοί μόνο για μελέτες και ομιλίες. Τα ξέρουν όλα, αλλά δεν έχουν τον χρόνο να ακούσουν την ιστορία του ασθενή τους. Οι θεραπείες που προτείνουν είναι ιδανικές και επιστημονικά ορθότατες αλλά δεν τις ακολουθεί κανείς γιατί είναι μη εφαρμόσιμες.

Από την άλλη υπάρχουν εξαιρετικοί συνάδελφοι οι οποίοι δεν έχουν επίσημα τον τίτλο του διαβητολόγου. Είτε γιατί παλιότερα δεν ήταν απαραίτητος ο τίτλος για να ασχοληθεί κάποιος γιατρός με μία από τις πλέον πιο συχνές παθήσεις, είτε γιατί ήταν αποκλεισμένοι από τα μεγάλα εκπαιδευτικά κέντρα. Η έλλειψη κατάλληλων γνωριμιών και άλλων παρόμοιων καταστάσεων που κανείς δεν αναφέρει, πάντα επηρεάζουν. Αυτοί λοιπόν οι «διαβητολόγοι» έχουν αποκτήσει μεγάλη πείρα στη διαχείριση των διαβητικών ασθενών λόγω της αγάπης τους με την συγκεκριμένη πάθηση. Έχουν μεριμνήσει να επιμορφωθούν επαρκώς σε τέτοιο βαθμό που να υπερκαλύπτουν τις ανάγκες των ασθενών τους.

Ποιος είναι λοιπόν ο κατάλληλος διαβητολόγος για τον ασθενή; Αυτός που ψεύδεται για την εκπαίδευσή του ή αυτός που κάνει την δουλειά χωρίς τυμπανοκρουσίες; Αυτός που δεν ενημερώνεται ή αυτός που αγαπάει το αντικείμενο και μεριμνά για την συνεχή βελτίωση των γνώσεων του; Αυτός που είναι απόμακρος και ξερόλας ή αυτός ο οποίος είναι δίπλα στον ασθενή. Αυτός με τα πτυχία ή αυτός που πετυχαίνει τον στόχο με ή χωρίς τίτλο; Αυτός που είναι “διαβητο-λόγος” ή αυτός που δίνει λύσεις στο πρόβλημα; Ωραίοι οι τίτλοι και απαραίτητοι γιατί εξασφαλίζουν τον ασθενή.

Ή μήπως όχι πάντα;

 

 

Κων/νος Βολιώτης

MSc Διαβητολογίας

Διαβάστε Περισσότερα

10 λόγοι άσχετοι με την υγεία για να ασκηθεί κανείς.

 

Όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η άθληση κάνει καλό στην υγεία. Αυτό όμως δεν είναι πάντα αρκετό για να ξεκινήσουμε να αθλούμαστε. Στο μυαλό ενός  ανθρώπου που δεν αθλείται, η άσκηση  είναι μία επίπονη διαδικασία που απαιτεί χρόνο και κόπο χωρίς άμεσα  αποτελέσματα (χαμένος κόπος). Δηλαδή ζητάμε από κάποιον να κάνει κάτι τώρα και να περιμένει  ενδεχομένως  τα οφέλη σε ένα αβέβαιο και μακρινό μέλλον. Οι άνθρωποι έχουμε την τάση  να επικεντρωνόμαστε σε αυτό που μας  βολεύει και όχι στα πραγματικά δεδομένα.  Αρκετά συχνά,  αναφερόμαστε αφελώς  σε κάποιον  που παρά την άσκηση και την καλή διατροφή έχει  προβλήματα υγείας,  ξεχνώντας  παντελώς ότι αυτοί που έχουν τα περισσότερα προβλήματα υγείας είναι αυτοί που δεν προσέχουν. Δυστυχώς ξεχνάμε να  συνδεθούμε με τον μελλοντικό μας εαυτό και έτσι συνήθως οι επιλογές μας στο παρόν δεν έχουν προοπτική. Το μακροπρόθεσμο όφελος απλώς δεν μας απασχολεί.

Για ποιους λόγους λοιπόν αξίζει να ασκείται κανείς εκτός από τα οφέλη στην υγεία του;

Θα αναφερθώ σε 10 λόγους που εμένα προσωπικά με κινητοποιούν. Δεν σημαίνει ότι είναι οι σωστοί. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να ταυτιστούν οι απόψεις μας ή τα ενδιαφέροντά μας. Ο καθένας όμως μπορεί να βρει του δικούς του λόγους:

  1. Παράδειγμα προς μίμηση. Καθώς  η έλλειψη χρόνου με αναγκάζει να γυμνάζομαι στον προσωπικό μου χώρο, πολλές φορές η μικρή μου κόρη με βλέπει να πασχίζω. Τα παιδιά κάνουν αυτό που βλέπουν. Με τα λόγια δεν μπορείς να τους πείσεις, είναι όμως  εξαιρετικοί μίμοι. Υποσυνείδητα έρχεται δίπλα μου και θέλει και αυτή να κάνει ότι κάνω και εγώ. Με θαυμάζει εκείνες τις στιγμές και περνάει ώρα μαζί μου προσπαθώντας να “γίνει” σαν εμένα. Για έναν πατέρα δεν υπάρχει πιο όμορφη αίσθηση.
  2. Δύναμη – αντοχή – ευλυγισία. Μετά από λίγο καιρό άσκησης – όποια και αν είναι αυτή –  το σώμα μας αντεπεξέρχεται καλύτερα στις  προκλήσεις της καθημερινότητας  και με μεγαλύτερη επιτυχία. Μπορεί να μην είμαι τόσο δυνατός όσο πιστεύει  η κόρη μου αλλά σίγουρα  είμαι σε καλύτερη κατάσταση από ότι ήμουν λίγο καιρό πριν.
  3. Αυτοάμυνα. Με την απλή άσκηση δεν μπορείς να γίνεις ένας γκουρού πολεμικών τεχνών. Όμως εδώ η αυτοάμυνα αναφέρεται σαν την ικανότητα να προστατέψω καλύτερα τον εαυτό μου και τους ανθρώπους που αγαπάω κόντρα σε αντίξοες συνθήκες πάσης φύσεως σε συνδυασμό και με την δύναμη και αντοχή που αναφέρθηκε παραπάνω.
  4. Ομορφιά. Δεν χρειάζονται πολλές αναλύσεις εδώ.  Ίσως  είναι ο  πιο σημαντικός λόγος για τους περισσότερους που αθλούνται.  Η άσκηση βοηθάει να είμαστε και να νιώθουμε πιο όμορφοι.
  5. Επαφή με την φύση. Μου αρέσει να βρίσκομαι μέσα στη φύση. Μερικές φορές ένας περίπατος σε ένα φυσικό τοπίο χωρίς την παρουσία άλλων ανθρώπων με βοηθάει να καθαρίσω το μυαλό μου. Για μένα είναι η πιο αναζωογονητική δραστηριότητα. Εκεί υπάρχει απόλυτη ηρεμία.
  6. Γνωριμίες. Μπορεί να μην συχνάζω στα γυμναστήρια ή σε άλλες αθλητικές εγκαταστάσεις αλλά ακόμη και έτσι μπορώ να έρθω σε επαφή με ανθρώπους που διαφορετικά δεν θα γνώριζα. Τα κοινά ενδιαφέρονται ενώνουν τους ανθρώπους.
  7. Πίεση χρόνου-Αύξηση παραγωγικότητας. Για να βρω χρόνο να γυμναστώ πρέπει να κάνω κάποιες επιλογές στην διάρκεια της ημέρας μου. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχω χρόνο για χάσιμο. Δεν έχω το περιθώριο του χρόνου π.χ. να καθίσω άσκοπα μπροστά σε μια οθόνη. Αναγκάζομαι να περιορίζω τις υποχρεώσεις μου σε ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Εφόσον λοιπόν οφείλω να κάνω σε λιγότερο χρόνο τα ίδια πράγματα πρέπει να αυξήσω την προσοχή μου σε αυτό που κάνω. Στην ουσία αναγκάζομαι να αυξήσω την παραγωγικότητα μου.
  8. Αύξηση σεξουαλικής διάθεσης και ικανότητας. Αυτό είναι ταμπού. Όμως μια ευτυχισμένη ζωή συμπεριλαμβάνει και την δυνατότητα να καλύψουμε τα βαθύτερα ένστικτα επιβίωσης. Η άσκηση έχει πολύ ευεργετικές δράσεις και σε αυτό τον τομέα.
  9. Αυξημένη δυνατότητα πρόσληψης θερμίδων. Μου αρέσει το καλό φαγητό!! Θέλω να μην στερούμαι τίποτα. Η άσκηση με βοηθάει να αυξήσω τις βασικές ενεργειακές μου ανάγκες. Στην ουσία μπορώ να τρώω (με μέτρο πάντα ) με λιγότερους περιορισμούς, χωρίς να διαταράσσεται η σωματική μου διάπλαση.
  10. Επιρροή σε άλλους ανθρώπους. Προτιμώ αυτά που προτείνω στου ασθενείς που επισκέπτονται το ιατρείο μου να τα τηρώ στην προσωπική μου ζωή. Αυξάνει την αξιοπιστία στη φιγούρα του γιατρού που εκπροσωπώ  εκείνη τη στιγμή. Ταυτόχρονα ζω σε προσωπικό επίπεδο κάποιες δυσκολίες από αυτές που  μπορεί να αντιμετωπίσει όποιος προσπαθεί να ασκηθεί. Οι δικές μου αδυναμίες και αποτυχίες με φέρνουν πιο κοντά στους ασθενείς.

 

Βρείτε και εσείς του δικούς σας λόγους..

 

Διαβάστε Περισσότερα

To παράδοξο της θεραπείας του Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔΙΙ).

    Τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι  υπάρχει ένα τεράστιο ενδιαφέρον γύρω από το ΣΔ.  Οι φαρμακοβιομηχανίες παράγουν συνέχεια καινούργια φάρμακα. Οι διαθέσιμες ινσουλίνες είναι ακόμη πιο εύκολες στη χρήση και προσομοιάζουν φαρμακοκινητικά όλο και περισσότερο την έκκριση ινσουλίνης του ανθρώπινου οργανισμού.  Η ιατρική κοινότητα και  τα συστήματα υγείας γνωρίζουν πολύ καλά το μέγεθος του προβλήματος που προκύπτει από τον ΣΔ. Οι πόλεις είναι πλέον γεμάτες από ειδικούς Διαβητολόγους. Τα ιδιωτικά ιατρικά κέντρα που σέβονται τον εαυτό τους δεν ξεχνούν να δημιουργήσουν ένα Διαβητολογικό κέντρο.  Οι δημοσιογράφοι, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και κοινωνικής δικτύωσης έχουν αναλάβει να ενημερώσουν πλήρως τον κόσμο για τον μπαμπούλα που λέγεται “ζάχαρο”.

Ποιο είναι όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα στην διαχείριση του ΣΔΙΙ; Τι είναι αυτό που δημιουργεί με τον πιο καθοριστικό τρόπο τα μεγαλύτερα προβλήματα; Γιατί ενώ έχουμε νέα φάρμακα, καλύτερες ινσουλίνες, πιο πολλούς και πιο καλά εκπαιδευμένους γιατρούς, περισσότερη και καλύτερη ενημέρωση, μιλάμε πάντα για τις καταστρεπτικές επιπλοκές του ΣΔ; Ο ΣΔ έχει τεράστιες επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των ασθενών και στα ασφαλιστικά συστήματα υγείας. Τι είναι αυτό που μας ξεφεύγει;

Αντίσταση!! Το πρόβλημα μας είναι η Αντίσταση.

Είναι γνωστό ότι ανάμεσα στα 8  φυσιοπαθολογικά μονοπάτια που οδηγούν στην δημιουργία και συντήρηση του ΣΔΙΙ το κυριότερο είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη. Ο οργανισμός μερικών από εμάς φαίνεται να έχει μία “λιγότερη” ανταπόκριση στην δράση αυτής της ορμόνης. Ως αποτέλεσμα το πάγκρεας (που παράγει την ινσουλίνη) αναγκάζεται να αυξήσει την παραγωγή της. Όταν μετά από χρόνια η ικανότητα του παγκρέατος να παράξει ινσουλίνη δεν είναι πλέον αρκετή για να κάμψει την αντίσταση του οργανισμού, εμφανίζουμε ΣΔ.  Όπως καταλαβαίνετε το πρόβλημα της αντίστασης προϋπάρχει πολύ νωρίτερα από την κλινική εκδήλωση της νόσου και συνεχίζει να υφίσταται καθ’ όλη την διάρκειά της (1,2,3) (Εικόνες 1,2)

 

Κι όμως.  Δεν αναφέρομαι στον φυσιοπαθολογικό μηχανισμό της αντίστασης. Αναφέρομαι στην “Αντιστασιακή” συμπεριφορά  όσων σχετίζονται με τον Σακχαρώδη Διαβήτη. Αντίσταση στην έγκαιρη διάγνωση. Πολλοί ασθενείς περιφέρονται για αρκετά χρόνια μεταξύ ιατρείων  και μικροβιολογικών εργαστηριών με τιμές γλυκόζης νηστείας που αποδεικνύουν τον μηχανισμό που σας προανέφερα, χωρίς κανείς να επεμβαίνει αποτελεσματικά.   Αντίσταση στην υιοθέτηση ενός άλλου μοντέλου ζωής (lifestyle). Οι γιατροί δεν το τονίζουμε, δεν το υιοθετούμε οι ίδιοι μας και οι ασθενείς απλώς δεν μπαίνουν στην διαδικασία. Αντίσταση στην κατάλληλη θεραπεία. Αργούμε να δώσουμε κατάλληλη αγωγή,   υπό- ή υπέρ-θεραπεύουμε. Αργούμε να αλλάξουμε την λανθασμένη αγωγή. Αργούμε να εντατικοποιήσουμε έγκαιρα την θεραπεία. Αντίσταση στην αποδοχή της νόσου. Η τρομοκρατία που επικρατεί γύρω από τον ΣΔ (θα σου κόψουν το πόδι, θα τυφλωθείς, θα κάνεις αιμοκάθαρση, θα πάθεις έμφραγμα ή εγκεφαλικό, θα κάνεις ινσουλίνη) δημιουργεί ένα ψυχολογικό φορτίο στους ασθενείς που τους κάνει να μην θέλουν να ξέρουν τίποτα. Δεν κάνουν μετρήσεις, αλλά ούτε και περιοδικούς ελέγχους. Ελπίζουν σε μία καλή τύχη και ότι δεν θα είναι σαν το άτυχο γείτονα, γνωστό, συγγενή που έχει πάθει τόσα πολλά από το “ζάχαρο” (3).

Αντίσταση λοιπόν. Παντού!!

Βέβαια καθώς όπως αναφέρω πιο πάνω ο φυσιοπαθολογικός  μηχανισμός αντίστασης  υποβόσκει, με την πάροδο του χρόνου αρχίζουν να εμφανίζονται οι πρώτες επιπλοκές της νόσου. Αναγκαστικά τότε διακόπτεται ο ύπνος του δικαίου από την βοή των προβλημάτων και η προσοχή μας εστιάζεται επιτέλους στην πάθηση.  Δυστυχώς όμως όσο ο καιρός περνάει τόσο οι θεραπευτικές επιλογές στενεύουν. Η πολυπλοκότητα της θεραπείας, η συγχορήγηση άλλων φαρμάκων και η ενδεχόμενη  δυσανεξία σε πολλά από αυτά, αποκλείουν πολλές θεραπευτικές επιλογές. Επιπλέον, οι διατροφικές συνήθειες αλλάζουν όλο και πιο δύσκολα με την αύξηση της ηλικίας.

Καταλήγουμε επομένως στο εξής παράδοξο:

Ενώ η νόσος εξελίσσεται και η διαχείριση της δυσκολεύει, οι ασθενείς που πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση είναι οι πιο ακατάλληλοι. Είναι οι πιο μεγάλοι σε ηλικία, έχουν περισσότερα προβλήματα υγείας και περισσότερους θεραπευτικούς περιορισμούς. Το όφελος δε είναι πολύ μικρό, γιατί πολύ απλά οι βλάβες της νόσου έχουν ήδη εγκατασταθεί. Οι νεότεροι και κατά τα άλλα υγιείς ασθενείς χωρίς επιπλοκές, είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν καλύτερα στις απαιτήσεις πολύπλοκων θεραπειών. Δεν έχουν πολλούς περιορισμούς στην επιλογή των φαρμάκων. Μπορούν πιο εύκολα να προσαρμόσουν το τρόπο ζωής τους χωρίς μεγάλο αντίκτυπο στην ποιότητά της. Ενώ λοιπόν, μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά και ριζικά το πρόβλημα, κερδίζοντας φυσικά το μεγαλύτερο όφελος, αντιστέκονται….

 

 

Για άλλη μια φορά να ξεκαθαρίσω πως, αν και στηριγμένα σε δεδομένα τα όσα αναφέρω παραπάνω, είναι μια καθαρά προσωπική τοποθέτηση.

Κωνσταντίνος Βολιώτης

 

 

1.DeFronzo RA. Pathogenesis of type 2 diabetes mellitus. Med Clin NorthAm 2004;88:787–835

2.Ralph A. DeFronzo From the Triumvirate to the Ominous Octet: A New Paradigm for the Treatment of Type 2 Diabetes Mellitus DIABETES, VOL. 58, APRIL 2009

  1. U.K. Prospective Diabetes Study 16: overview of 6 years’ therapy of type II diabetes: a progressive disease:  U.K.  Prospective Diabetes Study Group. Diabetes 1995;44:1249–1258
Διαβάστε Περισσότερα

Εναλλακτική ιατρική

Βελγικό δικαστήριο καταδικάζει γονείς σε φυλάκιση λόγω του ότι με την χρήση εναλλακτικής διατροφής οδήγησαν το 6μηνο μωρό τους σε υποσιτισμό και αφυδάτωση. Το μωρό κατέληξε με βάρος 4,3 κιλών (μόλις ένα κιλό παραπάνω από το βάρος γέννησης του). Οι γονείς είχαν αποφασίσει να στερήσουν λακτόζη και γλουτένη από το παιδί παρόλο που ο γιός τους δεν είχε διαγνωστεί με δυσανεξία σε αυτές τις ουσίες. Και ενώ η κατάσταση της υγείας του παιδιού τους χειροτέρευε, δεν ζήτησαν ιατρική βοήθεια αλλά ενημερώνονταν από το ιντερνέτ και τους πελάτες του μαγαζιού που διατηρούσαν με φυσικά προϊόντα διατροφής.

Υπάρχει τελευταία η τάση – στροφή του κόσμου προς την εναλλακτική ιατρική (με ό, τι αυτό περιλαμβάνει). Μερικές από τις εναλλακτικές προσεγγίσεις είναι η κινέζικη ιατρική, ο βιοσυντονισμός, η ομοιοπαθητική, η βοτανοθεραπεία , ο βελονισμός, η φυσιοπαθητική, η δίαιτα ανάλογα με ομάδες αίματος και άλλα πολλά. Ο ασθενής έχει φυσικά το δικαίωμα να βρει τη λύση που του ταιριάζει καλύτερα. Όμως όλες οι λύσεις δεν είναι για όλους. Δεν χρειάζεται να μπούμε στην διαδικασία να ζητήσουμε ενδείξεις και μελέτες στις οποίες βασίζονται αυτές οι πρακτικές.  Πολλές φορές δεν είναι εύκολο να γίνουν μελέτες (παρόλο που η κλασική ιατρική το απαιτεί) για τα πάντα. Εξάλλου μερικές από αυτές τις προσεγγίσεις έχουν αποτέλεσμα και χρησιμοποιούνται εδώ και χιλιάδες χρόνια (π.χ.  κινέζικη ιατρική). Θα ρωτήσω όμως κάτι πολύ απλό: Για ποιο λόγο να μην ρωτήσουν την γνώμη ενός παιδιάτρου όταν έβλεπαν ότι το παιδάκι τους δεν είναι καλά; Γιατί ήταν σίγουροι ότι ένας παιδίατρος δεν θα μπορούσε να προσφέρει βοήθεια; Για ποιο λόγο θα πρέπει να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής τους με αυτό το φορτίο, ότι εξαιτίας της προσέγγισης αυτής πέθανε το παιδί τους;

Δυστυχώς, στην συνείδηση όλων των επαγγελματιών υγείας και των ασθενών υπάρχει αντιπαλότητα και ασυμβατότητα μεταξύ των δύο κλάδων ιατρικής. Της “κλασικής” και της λεγόμενης “εναλλακτικής”. Όμως δεν μιλάμε για μουσική. Ούτε για θέατρο. Δεν υπάρχουν πολλών ειδών “ιατρικές”. Η ιατρική είναι μία και σκοπό έχει να προλαμβάνει, να θεραπεύει, να ανακουφίζει. Υπάρχει μόνο η σωστά ασκούμενη ιατρική και η λανθασμένη. Μια θεραπευτική προσέγγιση που μπορεί να αποτύχει, για πάρα πολλούς λόγους, δεν μπορεί να αποτελεί την αιτία για να χάσουμε την εμπιστοσύνη μας σε ένα ολόκληρο κλάδο και να παραδινόμαστε, χωρίς αμφιβολίες ή εξεταστική ματιά, σε κάτι άλλο.

Παλιότερα, η ιατρική κοινότητα ήταν κάθετη και εντελώς αντίθετη σε άλλου είδους προσεγγίσεις. Τον τελευταίο καιρό όμως έχει αρχίσει να γίνεται πιο σοφή και να θέλει να ενσωματώσει στον κορμό της και άλλους τρόπους αντιμετώπισης των προβλημάτων υγείας. Απαιτεί όμως ενδείξεις στις οποίες να μπορεί να βασιστεί ο γιατρός για να αιτιολογήσει τις πρακτικές που εφαρμόζει. Ενώ λοιπόν η ιατρική, με αυτοκριτική ματιά, επανεξετάζει πρακτικές του παρελθόντος και επαναπροσδιορίζει παλιές  και νέες μεθόδους διάγνωσης και θεραπείας, υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι την ακυρώνουν έτσι απλά και παρακάμπτουν αιώνες εμπειρίας και μελετών. Την θέση του παλιού “ξερόλα” γιατρού που δεν θέλει να ξέρει τίποτα για άλλες προσεγγίσεις θεωρώντας ότι τα ξέρει όλα και τα θεραπεύει όλα έχουν πάρει  κάποιοι νέοι επαγγελματίες που τα ξέρουν όλα και τα θεραπεύουν όλα με ένα τρόπο (το δικό τους).

Θέλετε να δοκιμάσετε μια άλλη θεραπευτική προσέγγιση;

Κάντε το!!!

Όμως διατηρείστε την οξυδέρκεια σας και αναπτύξτε την ικανότητα να καταλαβαίνετε αν κάτι αξίζει τον κόπο και αν πραγματικά λειτουργεί. Αν κάτι δεν σας βοηθάει και το βλέπετε, μην λέτε ψέματα στον εαυτό σας μόνο και μόνο για να στηρίξετε μία απόφαση που αποδείχτηκε λιγότερο κατάλληλη.

Κωνσταντίνος Βολιώτης

Πηγή

https://au.news.yahoo.com/a/36020908/parents-convicted-after-infant-toddler-killed-by-alternative-diet/?cmp=st#page1

Διαβάστε Περισσότερα

Πολυφαρμακία και Ιατρογενή προβλήματα

Πολυφαρμακία  και  Ιατρογενή προβλήματα

                Σήμερα το πρωί χρειάστηκε να συνταγογραφήσω για μια ασθενή με αριθμό ΑΜΚΑ που μου υποδείκνυε ότι η γυναίκα είναι μια 98χρόνη. Με μεγάλη μου έκπληξη η γυναίκα αυτή, έπαιρνε καθημερινά 12 φάρμακα. Ναι !!! Ναι !!! 98 χρονών – 12 φάρμακα. Μερικά ανήκαν στις ίδιες θεραπευτικές κατηγορίες ενώ άλλα λαμβάνονταν με εντελώς λανθασμένη δοσολογία (υπερδοσολόγηση). Δεν αναφέρω την νεφρική κάθαρση (λειτουργία) της ασθενούς και την ανάλογη τροποποίηση που έπρεπε να έχει γίνει στην θεραπευτική της αγωγή  για να μη μπούμε σε βαθιά νερά. Αναρωτήθηκα λοιπόν, ποιος είναι ο πραγματικός κίνδυνος για αυτή τη γυναίκα; Τα φάρμακα που λαμβάνει – με όποιο τρόπο τα λαμβάνει – ή τα προβλήματα υγείας που μπορεί να έχει μία 98χρονη;

Όταν έχουμε έναν ανθρώπινο οργανισμό μπροστά μας περί τα 98 χρόνια σίγουρα δεν μπορούμε να μιλάμε για προβλήματα υγείας (καρδιά, πίεση, ζάχαρο, άνοια) με τον τρόπο που μιλάμε για έναν 50χρονο. Τα σχεδόν 100 χρόνια και μόνο μας αποδεικνύουν ότι έχουμε μπροστά μας μια θαυμάσια μίξη γενετικού υλικού, υγιούς τρόπου ζωής, τύχης και ιατρικής υποβοήθησης. Δεν θα ήταν λογικό να πούμε ότι αυτή η γυναίκα έχει “καρδιά”, έχει “ζάχαρο”, ούτε καν άνοια. Η γυναίκα αυτή “έχει” 100 χρόνια!!! Για έναν τέτοιο ανθρώπινο οργανισμό που έχει φτάσει στα όρια της βιολογικής του μοίρας η πρώτη και πιο πιθανή αιτία θανάτου είναι τα 12 φάρμακα που παίρνει με λάθος τρόπο. Κάποιου είδους παρενέργεια, κάποια αλληλεπίδραση φαρμάκων, μια λάθος υπερδοσολόγηση της ήδη υπερδοσολογημένης φαρμακευτικής αγωγής. Ίσως πολύ απλά να μπερδέψει το αντιπηκτικό της χάπι και να το πάρει άλλη μια φορά μέσα στην ίδια μέρα (=θανατηφόρα αιμορραγία). Δυστυχώς, η ιατρική και τα ιατρογενή της λάθη την περιμένουν με το ρόπαλο στην γωνία για να της δώσουν ένα άδοξο τέλος. Το γεγονός ότι δεν έχει προκληθεί μέχρι τώρα δεν σημαίνει ότι δεν πρόκειται να γίνει στο μέλλον.

Μήπως υπερβάλλω και τραγικοποιώ τα πράγματα; Πρόκειται για μια 98χρόνη. Ας εξετάσουμε λοιπόν ένα απλό δεδομένο για να δούμε πόσο τραγικός και υπερβολικός είμαι.Ξεκινάω με μία πολύ απλή ερώτηση:

-Ξέρετε ποια είναι η τρίτη πιο συχνή αιτία θανάτου στην Αμερική; (Ορίστε;)

Μετά τα καρδιοαγγειακά νοσήματα και τον καρκίνο η τρίτη πιο συχνή αιτία θανάτου είναι τα ιατρογενή προβλήματα. Και λέγοντας ιατρογενή με απλά λόγια εννοούμε κάθε ιατρική πράξη που προκαλεί πρόβλημα(τα) στην υγεία των ασθενών: Υπέρ και υπό-διάγνωση παθήσεων, υπέρ και υπό–θεραπεία, λανθασμένες διαγνώσεις, λανθασμένες θεραπείες, περιττές επεμβάσεις, περιττές θεραπείες. Λάθη στην δοσολογία των φαρμάκων, λάθη στην επιλογή της κατάλληλης θεραπείας. Σωστή θεραπεία, ακατάλληλες αλληλεπιδράσεις φαρμάκων. Σωστή θεραπεία, χωρίς αλληλεπιδράσεις μεταξύ των φαρμάκων με δυσανεξία ή αλλεργία στα φάρμακα. Σωστή θεραπεία, χωρίς αλληλεπιδράσεις, χωρίς δυσανεξία ή αλλεργίες, αλλά μη αποτελεσματικές. Λάθη στην απόφαση ποιος και πότε πρέπει να χειρουργηθεί, λάθη στην επιλογή της κατάλληλης επεμβατικής μεθόδου, λάθη στην εκτέλεση της σωστά επιλεγμένης επεμβατικής μεθόδου. Σωστή χειρουργική μέθοδος, σωστή εκτέλεση χωρίς πλήρη ανάκαμψη από την αναισθησία. Λάθη στην μετεγχειρητική πορεία και στην αποκατάσταση. Αντίσταση των μικροβίων στα αντιβιοτικά από την αλόγιστη χρήση. Ακτινογραφίες, αξονικές, σπινθηρογραφήματα, επεμβατικές διερευνητικές εξετάσεις (κολοσκόπηση, γαστροσκόπηση, κολποσκόπηση, κυστεοσκόπηση κ.α). Προβλήματα από ενέσιμες θεραπείες. Προβλήματα από παρεμβάσεις με στόχο τον καλλωπισμό. Υποβιταμίνωση από βαριατρικές επεμβάσεις. Αδικαιολόγητες καισαρικές τομές. Αδικαιολόγητες εισαγωγές στο νοσοκομείο. Λανθασμένη διαλογή στα επείγοντα. Δημιουργία κατακλίσεων μέσα στο νοσοκομείο. Νοσοκομειακές λοιμώξεις. Χρήση ατεκμηρίωτων θεραπειών. Ιατρική βασισμένη στις ενδείξεις χωρίς αποτέλεσμα σε συγκεκριμένο ασθενή. Ιατρική βασισμένη σε προσωπικές εντυπώσεις του θεράποντος ιατρού. Ιατρική βασισμένη στην άγνοια των γιατρών για συγκεκριμένες παθήσεις και την ανάμειξη ασθενών στις δόσεις και στα φάρμακα. Ιατρική βασισμένη στην αυθυποβολή. Ιατρική βασισμένη στο μάρκετινγκ και στην προώθηση από μερικούς των διαφόρων ελιξίριων της ζωής.. Και πολλά, πολλά άλλα προβλήματα…

Βέβαια όλα αυτά δεν προκαλούν θάνατο, όμως έρχονται σε αντιπαλότητα με την βασική κεντρική αξία της ιατρικής. Όταν δεν μπορούμε να θεραπεύσουμε ή να ανακουφίσουμε τουλάχιστον οφείλουμε να μην προκαλούμε περισσότερο κακό. Κάτι ακόμη που είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουμε για τα ιατρογενή προβλήματα είναι ότι συνήθως αποκρύπτονται και δεν αναφέρονται πουθενά. Αυτό βέβαια δημιουργεί ακόμη περισσότερα ερωτηματικά. Αν αναλογιστούμε μάλιστα ότι στην χώρα μας δεν υπάρχει σχεδόν καμία επίσημη καταγραφή, και ότι σπάνια γίνονται νεκροψίες, δεν ξέρουμε πραγματικά από ποια αίτια κινδυνεύουμε περισσότερο.

Πώς καταλήξαμε λοιπόν σε όλο αυτό; Είναι σύμμαχος η ιατρική ή εχθρός; Ποια είναι η λύση του προβλήματος; Θα πρέπει να χάσουμε την ελπίδα μας και την εμπιστοσύνη στους γιατρούς και στην ιατρική κοινότητα; Προφανώς όχι!! Προφανώς η λύση δεν είναι αυτή! Προφανώς η λύση δεν είναι εύκολη και προφανώς ο γράφων δεν μπορεί να προτείνει λύση μέσα από ένα μικρό άρθρο για ένα πρόβλημα τεραστίων διαστάσεων

Αυτό που θέλω να επισημάνω σε αυτό το άρθρο είναι ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε, ασθενείς και ιατροί ότι με την ιατρική δεν παίζουμε. Δεν λαμβάνουμε θεραπείες έτσι απλά. Δεν κάνουμε χειρουργεία αν δεν υπάρχει λόγος. Κατά την διάρκεια μίας επίσκεψης σε ένα ιατρείο ή σε μια άλλη ιατρική δομή οφείλουμε να θυμόμαστε ότι ο γιατρός και η ιατρική γενικότερα (με τα “όπλα” της) έχει τεράστιες δυνάμεις. Μπορεί να εφαρμοστούν πρακτικές και θεραπείες οι οποίες θα αλλάξουν την ζωή μας και το πώς λειτουργεί ο οργανισμός μας. Εάν μπει μια λάθος διάγνωση ο ασθενής θα παίρνει πιθανότατα για μία ζωή μια θεραπεία που δεν του χρειάζεται και ταυτόχρονα θα υποβόσκει πάντοτε αθεράπευτο το πραγματικό πρόβλημα υγείας. Δεν θα ήταν υπερβολικό να θεωρήσουμε, υπό αυτό το πρίσμα της σκέψης, ότι ο γιατρός – χειρουργός είναι κατά κάποιο τρόπο ένας “μάγος”. Μπορεί να σώσει ή και να αφαιρέσει μία ζωή. Και τι πιο σημαντικό από μία ζωή; Και επειδή ακόμη και τα παιδιά (μέσα από τα παραμύθια) γνωρίζουν ότι με την μαγεία δεν παίζουμε, καλό θα ήταν όλοι μας να είμαστε πιο προσεχτικοί όταν έχουμε να κάνουμε με ανθρώπινες ζωές.

Για τους ιατρούς θα αρκούσε σε έναν ιδανικό κόσμο η εφαρμογή των όσων αναγράφει η λεγόμενη “ Προσευχή του γιατρού” για να κάνουν καλά την δουλειά τους:

“Η Προσευχή του γιατρού”

” “Από την άγνοια των ορίων, από τον πλεονάζοντα ζήλο για το καινούργιο και την περιφρόνηση για το παλιό, από τον υπερθεματισμό της γνώσης έναντι της σοφίας, της επιστήμης έναντι της τέχνης και της ευφυΐας έναντι της κοινής λογικής, από τον υποβιβασμό τού ασθενή σε περιστατικό και από τη χορήγηση θεραπείας πιο επώδυνης από την ίδια την ασθένεια, Κύριε, σώσε μας.”

(Σερ Ρόμπερτ Χάτσισον 1871 – 1960)

 

Το πρόβλημα αφορά όμως και τους ασθενείς, καθώς είναι και αυτοί οι οποίοι θα “απολαύσουν” τις ευεργετικές ή όχι επιδράσεις των ιατρικών πρακτικών. Θα προσπαθήσω να δώσω μερικές συμβουλές (οι οποίες βασίζονται στην δική μου λογική και εμπειρία και δεν βασίζονται σε κάποια επαλήθευση με επιστημονικές μελέτες). Όποιος δεν ενδιαφέρεται μπορεί να σταματήσει να διαβάζει εδώ. Για τους υπόλοιπους:

  1. Γιατρός με εμπειρία που αποφασίζει να μην χορηγήσει φάρμακα δεν είναι απαραίτητα κακός γιατρός ή έχει άγνοια του αντικειμένου.
  2. Η γνώμη χειρουργού που είναι σε θέση να εκτελέσει την επέμβαση άψογα και με οικονομικό όφελος από την επέμβαση αλλά συστήνει την μη χειρουγική λύση έχει μεγαλύτερη βαρύτητα σε σχέση με χειρουργό με την ίδια εμπειρία που έχει οικονομικά οφέλη από την εκτέλεση της επέμβασης.
  3. Αποφυγή φαρμάκων και ουσιών που δεν έχουν αποδεδειγμένα αποτελέσματα και πολυετή προϊστορία στην φαρμακευτική αγορά και την ιατρική κοινότητα.
  4. Αποχή από θεραπείες για προβλήματα που πιθανότατα ο οργανισμός είναι σε θέση να διορθώσει μόνος του.
  5. Δεν πιστεύουμε σε γιατρούς που υπερθεματίζουν φάρμακα και τον εαυτό τους (υπάρχει πιθανότατα οικονομικό όφελος).
  6. Πιστεύουμε γιατρούς που από την εφαρμογή αυτών που προτείνουν δεν έχουν οικονομικό όφελος.
  7. Σε περίπτωση που υπάρχει σοβαρή και κρίσιμη κατάσταση στην υγεία του ασθενούς (ο ασθενής είναι με την πλάτη στον τοίχο, π.χ. καρκίνος, ) επιζητούμε πάση θυσία κάθε είδους τεκμηριωμένη θεραπεία.
  8. Δεν πιστεύουμε σε μαγικά χάπια και ζωμούς από παντζάρια που καταπολεμούν τον καρκίνο μια για πάντα (- είναι ειλικρινά γελοίο) !!
  9. Προσπαθούμε να ελαττώσουμε όσο το δυνατόν τις βλαβερές ουσίες και να υιοθετήσουμε έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Κανένα φάρμακο, καμία επέμβαση δεν πρόκειται ποτέ να αντικαταστήσουν τον υγιεινό τρόπο ζωής!!! Μην περιμένετε ένας μαγικός τρόπος (χαπάκι ) να λύσει, να αντισταθεί, να αντιστρέψει έναν μεταβολικό καταρράκτη που έχετε δημιουργήσει με τον τρόπο ζωής πολλά χρόνια πριν!!!

 

 

 

Διαβάστε Περισσότερα

Τα φωτομοντέλα και η ιατρική.

Ο γιατρός δεν ψάχνει για φωτομοντέλα ανάμεσα στους ασθενείς του. (Και ούτε θέλει να δημιουργήσει..).

Δεν ψάχνουμε φωτομοντέλα και ούτε προσπαθούμε να δημιουργήσουμε. Δεν μας ενδιαφέρουν οι τέλειες σωματομετρικές αναλογίες από την αισθητική τους πλευρά. Δεν είμαστε φωτογράφοι, δεν είμαστε σχεδιαστές μόδας, δεν είναι η δουλειά μας αυτή. Δεν θέλουμε να προωθήσουμε προϊόντα.

Ο γιατρός έχει άλλη οπτική. Ο γιατρός ενδιαφέρεται για την υγεία των ασθενών του. Θα σας ρωτήσουμε πόσα κιλά είστε,  τι ύψος έχετε,  οι πιο επιμελείς από εμάς θα σας μετρήσουν την περιφέρεια της μέσης. Κι όμως δεν έχουμε καμία διάθεση ούτε να σας κάνουμε να νιώσετε άσχημα ούτε να σας συγκρίνουμε με το φωτομοντέλο της διαφήμισης γαλακτοκομικών προϊόντων. Θα σας ρωτήσουμε την ηλικία σας. Όχι γιατί είμαστε περίεργοι και αδιάκριτοι ούτε για να εξακριβώσουμε αν ο χρόνος υπήρξε καλός μαζί σας. Θα σας ρωτήσουμε αν γυμνάζεστε, αλλά όχι για να καταλάβουμε εάν στην παραλία ή όταν περπατάτε θαυμάζουν οι υπόλοιποι το καλλίγραμμο κορμί σας. Θα σας ρωτήσουμε πως τρέφεστε. Όχι για να δούμε αν γνωρίζετε τις συνταγές του τηλεοπτικού μάγειρα, ούτε για να σας πούμε να μην τρώτε αυτά που σας αρέσουν. Θα κοιτάξουμε τα παπούτσια σας. Όχι για να δούμε αν ανήκουν σε κάποιο οίκο μόδας ή να εξακριβώσουμε εάν σας κόστισαν ακριβά, ούτε αν τα προμηθευτήκατε από κάποια πολυεθνική αλυσίδα τροφίμων, ή την λαϊκή. Θα σας ρωτήσουμε για τα ρούχα εργασίας σας και θα δούμε πόσο κατάλληλα ντυμένοι είσαστε ανάλογα με την εποχή. Όχι για να δούμε αν ακολουθείτε την μόδα ή έχετε αίσθηση του γούστου (κατά την δική μας άποψη). Θα σας ρωτήσουμε αν μένετε μόνοι, αν έχετε οικογένεια, και αν υπάρχει κάποιος τριγύρω σας. Όχι γιατί είμαστε περίεργοι και θέλουμε να δούμε εάν είστε ικανοί να κάνετε σχέση ή αν οι σχέσεις  την οικογένειά σας είναι υποδειγματικές. Θα σας ρωτήσουμε πού μένετε και πώς τα πάτε με τις αντίξοες συνθήκες του περιβάλλοντος. Όχι γιατί μας ενδιαφέρει αν ζείτε σε καλή γειτονιά. Θα αναγνωρίσουμε την θλίψη και την χαρά στο πρόσωπό σας όχι για να δούμε εάν μπήκε ένας ευχάριστος ή «δύσκολος» ασθενής στο ιατρείο.

Θα σας ρωτήσουμε και για πολλά άλλα προσωπικά δεδομένα και προσωπικές συνήθειες. Και θα το κάνουμε γιατί μας ενδιαφέρει η ουσία. Μας ενδιαφέρει να αποκτήσουμε μια συνολική εικόνα της υγείας σας (σωματικής και ψυχικής). Θέλουμε να μάθουμε βάρος,  ύψος και την περιφέρεια μέσης για να υπολογίσουμε τον δείκτη μάζας σώματος, και να συζητήσουμε μαζί τις πιθανότητες ανάπτυξης κάποιας πάθησης. Η απώλεια της τάξης του 5% του βάρους είναι αρκετή για να έχουμε κάποια χειροπιαστά οφέλη. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί να φτάσουμε σε απώλεια 10%. Σίγουρα πάντως δεν θα σας πιέσουμε να γίνετε φωτομοντέλα. Θα ρωτήσουμε την ηλικία γιατί οφείλουμε να σας προστατέψουμε από διάφορες παθήσεις που εμφανίζονται πιο συχνά σε συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες.  Θα σας προτρέψουμε να γυμναστείτε, αν δεν το κάνετε ήδη , για να κερδίσετε τα σωματικά και ψυχολογικά οφέλη της άσκησης (30 λεπτά περπάτημα 3-5 φορές την εβδομάδα είναι αρκετά). Θα επιβεβαιώσουμε ότι προσλαμβάνετε με την διατροφή σας όλες τις απαραίτητες ουσίες, ώστε να εξασφαλίσετε την σωστή λειτουργία του οργανισμού. Θα σας βοηθήσουμε να καταλάβετε ότι ο λανθασμένος τρόπος βάδισης στον οποίο σας υποβάλλουν τα παπούτσια που χρησιμοποιείτε μπορεί να προκαλεί τους διάφορους μυοσκελετικούς σας πόνους. Εάν σας προστατεύουν ή δημιουργούν αυξημένες πιθανότητες τραυματισμού των κάτω άκρων. Θα σας υπενθυμίσουμε να φοράτε την κατάλληλη ενδυμασία (για την δική σας ασφάλεια) κατά την διάρκεια της εργασίας σας και θα σας δώσουμε συμβουλές για την καταλληλότητα της ενδυμασίας στις διάφορες περιβαλλοντικές συνθήκες.  Θα μάθουμε αν κάποιος δικός σας μπορεί να βοηθήσει στην εκτέλεση των οδηγιών και αν δεν υπάρχει κάποιος να βοηθήσει θα προσαρμόσουμε τις οδηγίες και την φαρμακευτική αγωγή. Μπορούμε επιπλέον να ζητήσουμε βοήθεια από κοινωνικές δομές (κοινωνικός λειτουργός, εισαγγελέας, αστυνομία) για να διασφαλίσουμε ότι η υγεία σας δεν κινδυνεύει ή να σας προστατέψουμε ή απλώς να βρούμε άλλους τρόπους επίλυσης προβλημάτων. Θα παρατηρήσουμε αν είστε στεναχωρημένοι ή όχι για να καταλάβουμε εάν πίσω από τα σωματικά προβλήματα υπάρχει και κάτι άλλο που σας ταλαιπωρεί, και χρειάζεται να παρέμβουμε.

Ο ιατρός είναι σύμμαχός και δεν κάνει συνεντεύξεις για να δει εάν είστε κατάλληλοι για κάποια δουλειά. Δεν θα σας βάλουμε στο κρεβάτι του Προκρούστη και δεν θα σας υποβάλουμε σε δοκιμασίες ώστε να σας μετατρέψουμε σε κάτι γενικά “αποδεκτό”. Δεν θέλουμε να αλλάξετε το ποιοι είστε. Ο γιατρός παραχωρεί τις υπηρεσίες του ανεξαρτήτως ύψους, βάρους, φύλου, χρώματος, εμφάνισης, οικονομικής επιφάνειας και πάντοτε υπεράνω οποιασδήποτε διάκρισης.

Δεν είμαστε δικηγόροι ή δικαστές. Δεν δικάζουμε, δεν βγάζουμε δικαστικές αποφάσεις. Δεν αποφασίζουμε αν είστε “καλοί” ή “κακοί”. Δεν απαγγέλλουμε κατηγορίες, δεν υπερασπιζόμαστε.

Θα σας βοηθήσουμε να αποδεχτείτε την οποιαδήποτε κατάσταση της υγείας σας και θα σας συμβουλέψουμε τι είναι το καλύτερο για την υγεία σας.. Την επόμενη φορά λοιπόν, που θα έρθετε σε επαφή με κάποιον γιατρό μην ντρέπεστε για κάτι. Δεν υπάρχει κανένας λόγος…Και αν κάποιοι από εμάς δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τέλεια όλα όσα περιγράφω παραπάνω μην μας “δικάσετε” εσείς. Μπορεί να έχουμε μια άσχημη μέρα. Μπορεί να μην ξέρουμε τι να σας πούμε, γιατί μερικές φορές είναι καλύτερο να μην μιλάς.. Εξάλλου είμαστε και εμείς άνθρωποι και κάνουμε λάθη, τόσο στις διαγνώσεις μας όσο και στην συμπεριφορά μας. Αποδεχτείτε την κακή μέρα του γιατρού και μην βγάλετε το γρήγορο συμπέρασμα του κακού γιατρού. Βοηθήστε μας να σας βοηθήσουμε..

 

 

 

 

Διαβάστε Περισσότερα

Τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔΙΙ)

Τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔΙΙ)

Σίγουρα θα έχετε ακούσει για την παχυσαρκία, τη σωματική άσκηση, την καθιστική ζωή, την δίαιτα και τον ρόλο τους στην υγεία μας. Η δυσλιπιδαιμία και η αρτηριακή υπέρταση επίσης συσχετίζονται με την εμφάνιση ΣΔΙΙ και επιδρούν στον μεταβολισμό της γλυκόζης, αλλά αποτελούν επίσης ξεχωριστούς παράγοντες καρδιοαγγειακού κινδύνου και δεν θα γίνει ανάλυση  για αυτούς τους παράγοντες σε αυτό το άρθρο. Παρακάτω θα δούμε μερικά επιστημονικά δεδομένα που δίνουν μια πιο ξεκάθαρη εικόνα. Όποιος από εσάς καταφέρει να διαβάσει όλο το άρθρο (δεν είναι και τόσο μεγάλο) θα ξέρει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει από σήμερα αν θέλει να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΔΙΙ. Εάν κάποιος δικός σας άνθρωπος θα μπορούσε να ωφεληθεί από αυτό το άρθρο θα πρότεινα να τον προτρέψετε να το διαβάσει και να βγάλει μόνος του τα συμπεράσματα. Δεν πρόκειται να σας κουνήσω το δάχτυλο και να σας υποδείξω τι πρέπει να κάνετε. Η πόρτα της αλλαγής ανοίγει πάντοτε από μέσα προς τα έξω και ποτέ από έξω προς τα μέσα

  • Παχυσαρκία

Η παχυσαρκία και η αύξηση βάρους έχει αποδειχτεί επανειλημμένως ότι είναι ένας από τους πιο ισχυρούς τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση ΣΔΙΙ. Ο δείκτης μάζας σώματος (BMI) που υπολογίζεται διαιρώντας το βάρος (σε κιλά) με το τετράγωνο το ύψους (σε μέτρα) χρησιμοποιείται σε μελέτες αντί του βάρους για να έχουμε πιο αξιόπιστα αποτελέσματα. Σε μια αναλυτική έρευνα παρατήρησης (cohort) κάθε μία μονάδα αύξησης του BMI αντιστοιχούσε σε 12% αυξημένο κίνδυνο για ΣΔΙΙ (1).Αυτοί που είχαν ΒΜΙ 25-27 kg/m2 σε σχέση με αυτούς που είχαν <22 kg/m2  είχαν 2,75 περισσότερες φορές κίνδυνο για εμφάνιση ΣΔΙΙ. Ειδικότερα, έχει βρεθεί ότι και η κατανομή του λίπους στο σώμα έχει σημασία. Η κεντρική παχυσαρκία (εναπόθεση λίπους στον κορμό και στην κοιλιακή περιοχή) έχει συσχετισθεί με ινσουλινοαντίσταση και εμφάνιση ΣΔΙΙ, ένα φαινόμενο άσχετο από τις υπόλοιπες επιδράσεις της παχυσαρκίας στο σώμα (2)(3).Με απλά λόγια να υπενθυμίσω ότι η παχυσαρκία εμφανίζεται πάντα όταν η προσλαμβανόμενη τροφή υπερκαλύπτει τις ανάγκες του οργανισμού.

υπολογίστε εδώ το ΒΜΙ σας:

  • Άσκηση

Η σωματική άσκηση αποδεικνύεται συνέχεια ότι έχει αντίστροφη σχέση με την εμφάνιση του ΣΔΙΙ. Υψηλότερα επίπεδα άσκησης σχετίζονται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ΣΔΙΙ (4). Άσχετα από την ευεργετική επίδραση στο σωματικό βάρος, η άσκηση βοηθάει στη διαχείρηση της ινσουλίνης από το σώμα άμεσα και μακροχρόνια (5)(6). Προτείνονται 20-30 λεπτά αερόβιας άσκησης ημερησίως ή 150 λεπτά συνολικά την εβδομάδα ως το ελάχιστο (7).

  • Καθιστική Ζωή

Η καθιστική ζωή επίσης φαίνεται ότι αποτελεί ένα τροποποιήσιμο παράγοντα κινδύνου εμφάνισης ΣΔΙΙ και παχυσαρκίας. Σε σχέση με άντρες που βλέπουν 0-1 ώρα την εβδομάδα τηλεόραση αυτοί που περνάνε την ώρα τους μπροστά στην τηλεόραση 2-10 ώρες εμφανίζουν 66% μεγαλύτερο κίνδυνο(8). Στις γυναίκες κάθε 2 ώρες αύξηση στην παρακολούθηση τηλεόρασης σχετίστηκε με 23 % αυξημένο κίνδυνο παχυσαρκίας και 13% ΣΔΙΙ. Για κάθε 2 ώρες καθιστικής εργασίας αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης ΣΔΙΙ κατά 5%.Φανταστείτε ότι η υιοθέτηση ενός πιο δραστήριου τρόπου ζωής (lifestyle) με παρακολούθηση τηλεόρασης <10 ώρες και ≥30 λεπτά έντονου περπατήματος καθημερινά μπορεί να προλάβει 43% νέες διαγνώσεις ΣΔΙΙ (9)

  • Δίαιτα

Λιπίδια: Μία μεγάλη ανασκόπηση (10) κατέληξε στο πως μεγαλύτερη κατανάλωση από πολυακόρεστα λιπαρά και ω-3 μπορεί να είναι ευεργετική. Η μεγάλη κατανάλωση κορεσμένων και trans λιπαρών αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΔΙΙ. Επιπλέον η δίαιτα με πολλά λιπαρά αποδεδειγμένα σχετίζεται με παχυσαρκία (11).Υδατάνθρακες: Η άμεση σχέση των υδατανθράκων με την εμφάνιση ΣΔ είναι μία λογική υπόθεση λόγω της άμεσης δράσης τους (σε σχέση με τα λιπίδια και τις πρωτεΐνες) στα β κύτταρα του παγκρέατος. Οι μελέτες δεν μπόρεσαν να το αποδείξουν ακόμη. Όμως η αυξημένη πρόσληψη υδατανθράκων πλούσιων σε φυτικές ίνες έχει συσχετιστεί με μείωση της εμφάνισης του ΣΔΙΙ. Ο μηχανισμός είναι άγνωστος.(12-15).Φρούτα και λαχανικά: Η αυξημένη πρόσληψη λαχανικών έχει σχετιστεί με μείωση εμφάνισης ΣΔΙΙ. Πιθανότατα οι αντιοξειδωτικές ουσίες που υπάρχουν σε αυτές τις τροφές, η αυξημένη πρόσληψη φυτικών ινών και βιταμινών παίζουν τον ρόλο τους (16).Συνοψίζοντας για την δίαιτα θα λέγαμε ότι τα αποτελέσματα από τις μελέτες έχουν δείξει ότι η σχετικά αυξημένη πρόσληψη λαχανικών, φρούτων, φυτικών ινών σε συνδυασμό με τη χαμηλή πρόσληψη τροφών πλούσιων σε λιπαρά μειώνει την εμφάνιση ΣΔΙΙ.

  • Υποκλινική Φλεγμονή

Έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι η υποκλινική φλεγμονή αποτελεί το κοινό έδαφος ανάπτυξης της αθηροσκλήρωσης και του ΣΔΙΙ (17-18). Ένας από τους πιο συχνούς δείκτες φλεγμονής που χρησιμοποιούμε είναι η C αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP).Σε προοπτικές μελέτες παρέμβασης λοιπόν, φαίνεται ότι υψηλές τιμές CRP σχετίζονται με εμφάνιση ΣΔΙΙ. Ως μικρή επιβεβαίωση αυτού είναι η μείωση της αντίστασης στην ινσουλίνη με την χρήση υψηλών δόσεων ασπιρίνης (φάρμακο με ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση)(19).

  • Κάπνισμα

Σε πολλές μελέτες έχει αποδειχτεί η σχέση του καπνίσματος με την εμφάνιση ΣΔΙΙ. Σε μία μεγάλη μελέτη στις Ηνωμένες πολιτείες (ΗΠΑ) που περιελάμβανε που 275.000 άντρες και 434.000 γυναίκες οι άντρες που κάπνιζαν 2 πακέτα ημερησίως είχαν κατά 45% περισσότερο ΣΔΙΙ, οι γυναίκες 74% (20). Η διακοπή καπνίσματος μείωσε την επίπτωση ΣΔΙΙ στα ποσοστά των μη καπνιζόντων μετά από 5 χρόνια στις γυναίκες και μετά από 10 χρόνια στους άντρες. Επίσης, πρέπει να αναφερθεί ότι οι ασθενείς με ΣΔΙΙ που καπνίζουν έχουν μεγαλύτερες μέσες τιμές γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (Hba1c) σε σχέση με τους μη καπνίζοντες. Το κάπνισμα εκτός από όλες τις άλλες επιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό φαίνεται ότι αυξάνει την αντίσταση στην ινσουλίνη (πιθανότατα μέσω του οξειδωτικού στρες που ασκεί στα αγγεία και στο ενδοθήλιο).

 

Βιβλιογραφία

1.Ford ES, Williamson DF, Liu S: Weight change and diabetes incidence: findings from a national cohort of US adults. AmJ Epidemiol 1997;146(3):214–222.

2. Chang CJ, Wu CH, Lu FH, et al.: Discriminating glucose tolerance status by regions of interest of dual-energyX-ray absorptiometry. Clinical implications of body fat distribution. Diabetes Care1999;22(12):1938–1943.

3. Goodpaster BH, Krishnaswami S, Resnick H, et al.: Association between regional adipose tissue distribution and both type 2 diabetes and impaired glucose tolerance in elderly men and women. Diabetes Care 2003;26(2):372–379.

4. Hu FB, Sigal RJ, Rich-Edwards JW, et al.: Walking compared with vigorous physical activity and risk of type 2 diabetes in women: a prospective study. JAMA 1999;282(15):1433–1439.

5. Mayer-Davis EJ, D’Agostino R Jr, Karter AJ, et al: Intensity and amount of physical activity in relation to insulin sensitivity: the Insulin Resistance Atherosclerosis Study. JAMA 1998;279(9):669–674.

6. KriskaAM, PereiraMA, HansonRL,etal: Association of physical activity and serum insulin concentrations in two populations at high risk for type 2 diabetes but differin gbyBMI 2001; 24(7):1175–1180

7. Standard Italiani per la cura del diabete mellito 2014

8. Hu FB, Leitzmann MF, Stampfer MJ, et al.: Physical activity and television watching in relation to risk for type 2 diabetes mellitus in men. Arch Intern Med 2001;161(12):1542–1548.

9. Hu FB, Li TY, Colditz GA, et al.: Television watching and other sedentary behavior sin relation to risk of obesity and type2diabetes mellitus in women. JAMA 2003;289(14):1785–1791.

10. Hu FB, van Dam RM, Liu S: Diet and risk of Type II diabetes: the role of types of fat and carbohydrate. Diabetologia 2001;44(7):805–817.

11. Danforth E Jr. Diet and obesity. Am J Clin Nutr 1985;41(5,suppl):1132–1145.

12. Trowell HC: Dietary-fiber hypothesis of the etiology of diabetes mellitus. Diabetes 1975;24(8):762–765.

13. BurkittDP, TrowellHC: Dietary fibre and Western diseases.IrMedJ 1977;70(9):272–277.

14. SalmeronJ ,MansonJE, StampferMJ,etal.: Dietary fiber, glycemic load, and risk of non-insulin-dependent diabetes mellitus in women. JAMA 1997;277(6):472–477.

15. Fung TT, Hu FB, Pereira MA, et al.: Whole-grain intake and the risk of type 2 diabetes: a prospective study in men. Am J Clin Nutr 2002;76(3):535–540.

16. Feskens EJ, Virtanen SM, Rasanen L, et al.: Dietary factors determining diabetes and impaired glucose tolerance. A 20-year follow-up of the Finnish and Dutch cohorts of the seven countries study. Diabetes Care 1995;18(8):1104–1112.

17. Jarrett RJ, Shipley MJ: Type 2 (non-insulin-dependent) diabetes mellitus and cardiovascular disease—putative association via common antecedents; further evidence from the White hall Study.Diabetologia 1988;31(10):737–740.

18. SternMP: Diabetes and cardiovascular disease. The “common soil” hypothesis. Diabetes 1995;44(4):369–374

19. HundalRS, PetersenKF, MayersonAB,etal.: Mechanism by which high-dose aspirin improves glucose metabolism in type 2 diabetes. J Clin Invest 2002;109(10):1321–1326

20. Will JC, Galuska DA, Ford ES, et al.: Cigarette smoking and diabetes mellitus: evidence of a positive association from a large prospective cohort study. Int J Epidemiol 2001;30(3):540–546.

Διαβάστε Περισσότερα

Πόσες φορές μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι βελόνες ινσουλίνης?

Στο γυμνό μάτι οι βελόνες ινσουλίνης φαίνονται εντελώς ανέπαφες…
Γιατί λοιπόν να μην τις ξαναχρησιμοποιήσει κανείς; Εξάλου η εξοικονόμηση χρημάτων και χρόνου δεν είναι και τόσο κακό πράγμα..
Δυστυχώς όμως υπάρχει ένας πολύ καλός λόγος για να γίνεται  αλλάγη κάθε φορά που την χρησιμοποιουμε (ρίξτε μια καλυτερη ματία στην φωτογραφία).
Όχι και τόσο όμορφο…
Αυτά βέβαια που δεν φαίνονται στη φωτογραφία είναι τα μικρόβια, η έλλεψη υγιεινής, ο μικροτραυματισμός του δέρματος και η ενδεχόμενη κακή ρόη ινσουλίνης.
Στην πραγματικότητα αυτή η πρακτική είναι πολύ συνηθισμένη όχι μόνο για τις βελόνες αλλά και για τους σκαρφιστήρες που χρησιμοποιούμε πριν την μέτρηση του σακχάρου.
Χρησιμοποιουμε λοιπόν κάθε φορά καινούργια βελόνα και σκαρφιστήρα. Κατόπιν της χρήσης μαζεύουμε όλα τα αιχμηρά αντικείμενα σε ένα σκληρό κουτί (πχ πλαστικό κουτί τυριού φέτας)  και μόλις γεμίσει το πετάμε αφού το κλείσουμε καλά με ταινία.

Διαβάστε Περισσότερα